اگر جامعه ای از فرهنگ الهی و قرآن فاصله بگیرد،حیات حقیقی

اگر جامعه ای از فرهنگ الهی و قرآن فاصله بگیرد،حیات حقیقی خود را از دست خواهد داد و در سطح زندگی نباتی و حیوانی باقی خواهد ماند. اما جامعه ای که تعلیم و تربیت خود را بر محور قرآن تنظیم کند، به حیاتی انسانی و کمال حقیقی دست می یابد. علم حقیقتی ملکوتی است که قلب و جان انسان را وسعت می بخشد و او را به مراتب بالاتری از معرفت و کمال می رساند و همچنین این حقیقت ملکوتی است که ظرف دل انسان را توسعه می دهد. علم فقط ابزار بیرونی نیست، بلکه نوری است که با انسان رشد می کند و او را در مسیر قرب الهی قرار می دهد. علم تنها در سایه آمادگی و ظرفیت روحی انسان به ثمر می نشیند، اگر دل انسان گنجایش نداشته باشد، علم به جای اینکه او را بالا ببرد سبب سقوط او خواهد شد. اما اگر دل آماده باشد، علم چراغ راه او می شود و حقیقت انسان را به سوی تعالی هدایت می کند. مقصد نهایی علم قرب الهی است. آن علمی که انسان را به خدا نزدیک نکند و ظرف دل را بزرگ نکند، حقیقت علم نیست، بلکه حجاب و مانع است. علم باید مایه رشد، طهارت و وسعت جان انسان گردد. علم تنها مجموعه ای از الفاظ و اصطلاحات نیست بلکه حقیقتی است که با جان انسان گره می خورد. علم اگر به مرحله شهود برسد از سطح مفاهیم عبور کرده و به حقیقتی زنده در جان آدمی تبدیل می شود.