راه تربیت انسان
🔻 مقدمه و ستایش الهی
📌 نباید فراموش کنیم که نظام هستی بر اساس نظم و بر پایه نظام و قانونی درست آفریده شده است.
🔻 جایگاه انسان در نظام هستی
همه موجودات متوجه انساناند؛ انسان قبلهگاه همه موجودات است و آنگاه انسان به سوی خدای متعال روی دارد. بنابراین همه موجودات عالم به سوی خدا در حرکتاند.
🔻 ارزش و جایگاه انسان
با توجه به این نکته، ارزش و جایگاه انسان مشخص میشود که این موجود در چه مرتبهای قرار گرفته است.
انسانی که در این جایگاه قرار دارد، اگر خود را به دنیا بفروشد یا به آخرت بفروشد؛ دنیا برای انسان است و آخرت نیز برای انسان. انسان باید سربلند باشد و نگاه و نقطه دید خود را متوجه ذات اقدس الهی کند.
🔻 انسانهای منحرف و سرافکنده
همه چیز برای انسان آفریده شده است؛ اما انسانهای منحرف، انسانهایی که راه را گم کردند و انسانهایی که خود را تحت تربیت و ربوبیت صحیح الهی قرار ندادند، سرافکندهاند.
این تمثیلی است از یک انتخاب غلط در همین عالم. انسانی که باید سر به آسمان حقیقت بلند کند، به عالم خاکدان و به عالم طبیعت متوجه شد؛ لذا ناکس ربهم. اینچنین انسانهایی سرافکندهاند و سرشکستهاند.
🔻 رستاخیز و راستخیزی
همه روز قیامت، رستاخیز ندارند. رستاخیز یعنی راستخیز بودن، خیزشی مستقیم و قامتی راست داشتن.
این ویژگی مربوط به انسانهایی است که تحت ربوبیت پروردگار قرار گرفتند، به آسمان حقیقت متوجه شدند و به عالم خاک و خادم به عنوان ابزاری نگاه کردند؛ نه تنها دل به دنیا بلکه دل به آخرت نیز نبستند و دل به خدا بستند. این انسانها هستند که راستقامتاند و در قیامت کبری راستخیزند.
🔻 اعوجاج در شخصیت انسان
اما اگر غیر از این شد، اعوجاج در شخصیت انسان پیدا میشود. اگر از صراط مستقیم ربوبیت و تربیت الهی فاصله گرفتیم، قامتی خمیده خواهیم داشت؛ زیرا به سوی عالم طبیعت خم شدیم.
انسانی که باید نقطه ذات اقدس الهی را مقصد قرار میداد و به آن سمت حرکت میکرد، چگونه پشت به آنجا کرد و سر به عالم خاک و خاکدان و طبیعت و نفسانیت متوجه کرد؟
🔻 سرانجام انسان سرافکنده
اینچنین انسانی که راستقامت نیست، سرشکسته است، سرافکنده است و حقیقت انسانی خود را از دست داده است.
خود را به دنیا فروخت، به شهوات فروخت و به عالم ظلمانی و تاریک دنیا فروخت. حقیقتش تاریک شد و هویتش ناری و آتشین شد. این جایگاه هیچ در جهنم است؛ این سرشکسته است و سرافکنده است، چون سرافکنده زندگی کرد و سرپایی زندگی کرد.
🔻 انسان ظاهری و انسان حقیقی
این انسان که انسان کامل نیست، انسانی است که صورت ظاهر انسان را دارد اما جزو بهائم و جزو وحوش است. به تعبیر امیرالمومنین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام در نهج البلاغه فرمود: از صورت انسان، قالب، قالب انسانی است اما قلب، قلب حیوانی است.
🔻 دعا و ختام
خدای متعال عنایت کند؛ عاجزانه از درگاهش میخواهیم که ما را در مسیر صحیح قرار دهد و بتوانیم جهتگیری لازم را انجام دهیم، سربلند به حقیقت بلند کنیم و هرچه غیر اوست را در زیر پا قرار دهیم تا اینکه انسانی سرافراز، سربلند، شایسته و بایسته و انسانی قابل برای ملاقات رب العالمین و لقاء حضرت حق باشیم، انشاءالله.
استاد مهندسی رحمت الله علیه
تفسیر قرآن ج نهم
.
📌 نباید فراموش کنیم که نظام هستی بر اساس نظم و بر پایه نظام و قانونی درست آفریده شده است.
🔻 جایگاه انسان در نظام هستی
همه موجودات متوجه انساناند؛ انسان قبلهگاه همه موجودات است و آنگاه انسان به سوی خدای متعال روی دارد. بنابراین همه موجودات عالم به سوی خدا در حرکتاند.
🔻 ارزش و جایگاه انسان
با توجه به این نکته، ارزش و جایگاه انسان مشخص میشود که این موجود در چه مرتبهای قرار گرفته است.
انسانی که در این جایگاه قرار دارد، اگر خود را به دنیا بفروشد یا به آخرت بفروشد؛ دنیا برای انسان است و آخرت نیز برای انسان. انسان باید سربلند باشد و نگاه و نقطه دید خود را متوجه ذات اقدس الهی کند.
🔻 انسانهای منحرف و سرافکنده
همه چیز برای انسان آفریده شده است؛ اما انسانهای منحرف، انسانهایی که راه را گم کردند و انسانهایی که خود را تحت تربیت و ربوبیت صحیح الهی قرار ندادند، سرافکندهاند.
این تمثیلی است از یک انتخاب غلط در همین عالم. انسانی که باید سر به آسمان حقیقت بلند کند، به عالم خاکدان و به عالم طبیعت متوجه شد؛ لذا ناکس ربهم. اینچنین انسانهایی سرافکندهاند و سرشکستهاند.
🔻 رستاخیز و راستخیزی
همه روز قیامت، رستاخیز ندارند. رستاخیز یعنی راستخیز بودن، خیزشی مستقیم و قامتی راست داشتن.
این ویژگی مربوط به انسانهایی است که تحت ربوبیت پروردگار قرار گرفتند، به آسمان حقیقت متوجه شدند و به عالم خاک و خادم به عنوان ابزاری نگاه کردند؛ نه تنها دل به دنیا بلکه دل به آخرت نیز نبستند و دل به خدا بستند. این انسانها هستند که راستقامتاند و در قیامت کبری راستخیزند.
🔻 اعوجاج در شخصیت انسان
اما اگر غیر از این شد، اعوجاج در شخصیت انسان پیدا میشود. اگر از صراط مستقیم ربوبیت و تربیت الهی فاصله گرفتیم، قامتی خمیده خواهیم داشت؛ زیرا به سوی عالم طبیعت خم شدیم.
انسانی که باید نقطه ذات اقدس الهی را مقصد قرار میداد و به آن سمت حرکت میکرد، چگونه پشت به آنجا کرد و سر به عالم خاک و خاکدان و طبیعت و نفسانیت متوجه کرد؟
🔻 سرانجام انسان سرافکنده
اینچنین انسانی که راستقامت نیست، سرشکسته است، سرافکنده است و حقیقت انسانی خود را از دست داده است.
خود را به دنیا فروخت، به شهوات فروخت و به عالم ظلمانی و تاریک دنیا فروخت. حقیقتش تاریک شد و هویتش ناری و آتشین شد. این جایگاه هیچ در جهنم است؛ این سرشکسته است و سرافکنده است، چون سرافکنده زندگی کرد و سرپایی زندگی کرد.
🔻 انسان ظاهری و انسان حقیقی
این انسان که انسان کامل نیست، انسانی است که صورت ظاهر انسان را دارد اما جزو بهائم و جزو وحوش است. به تعبیر امیرالمومنین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام در نهج البلاغه فرمود: از صورت انسان، قالب، قالب انسانی است اما قلب، قلب حیوانی است.
🔻 دعا و ختام
خدای متعال عنایت کند؛ عاجزانه از درگاهش میخواهیم که ما را در مسیر صحیح قرار دهد و بتوانیم جهتگیری لازم را انجام دهیم، سربلند به حقیقت بلند کنیم و هرچه غیر اوست را در زیر پا قرار دهیم تا اینکه انسانی سرافراز، سربلند، شایسته و بایسته و انسانی قابل برای ملاقات رب العالمین و لقاء حضرت حق باشیم، انشاءالله.
استاد مهندسی رحمت الله علیه
تفسیر قرآن ج نهم
.
- ۶۹
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط