***می سفید وست به سرم اگون که پیری..ندارم غمخوار زخوم،تو

***می سفید وست به سرم اگون که پیری..ندارم غمخوار زخوم،تو هم که دیری...مو که هر جا ایروم شو به نهامه....هر که یادم کنه جاس منه تیامه...
چی بهار افتو زنون دل سیت امیره...هی اخوم سر بت زنوم رهت خیلی دیره
اخومت خیلی خومت چند کل دنیا ...ایاهم. سربت زنوم اما نه حالا...نه ایای نه ایروی نه ازنی زنگ ...تو نیگوی غصه خورم دل ابو تنگ
هر کری که شیر دله تیپس دیاره ...اسم خو رگ و نژاد هی سر دیاره
سر بنه سر دلم رسم رفاقت...تو ستین دلمی تا به قیامت..ار بدونم زم دلخوری خومه زنوم تش..بخدا تو وا تیام هیچ نیکنی فرق..خاطرت خیلی اخوم سیت بی قرارم..وقتیکه پیام ایدی بال ایدرارم
اسمون اوره گره دنیانه کرد سرد...مو چه طور دل خوش کنوم وا ای همه درد
دیر به دیر پیام ایدی دل نگرونوم..
چه بدی بت کر دمه که خوم ندونم..
دیر زه گل دیر زرفیق دیر زه گگونوم..
دل مو پر زه غمه همه کسونوم..
کوه به کوه سیل اکنم دریا به دریا..
کی ابو تونه بینم سالار دنیا..
هم دلوم هم سو تیام هم راز دردم..
کی ابو جور اول وابات بگردوم ..
قطارت چرم پلنگ تفنگت تیری.....تش گرا ای روزگار که زم بدیری***