وقتی بمیرم هیچ اتفاقی نخواهد افتاد… نه جایی به خاطرم تعطی

وقتی بمیرم هیچ اتفاقی نخواهد افتاد… نه جایی به خاطرم تعطیل میشود… نه در اخبار حرفی زده میشود… و نه در تقویم خطی به اسمم نوشته میشود... تنها موهای مادرم کمی سپیدتر میشود… وپدرم کمی شکسته تر… اقواممان چندروز آسوده از کار… دوستانم بعدازخاکسپاری،موقع خوردن کباب آرام آرام خنده هایشان شروع میشود… راستی عشق قدیمم را بگو… هه! او هم با خنده هایش در آغوش دیگری مرا از یاد میبرد… من فقط تنها؛گورکنی را خسته میکنم… و مداحی که الکی از خوبی های نداشته ام میگوید… واشک تمساح میریزد… ودر آخر…. . . . . . من میمانم و گورستان سرد و تاریک… وغم همیشگیم که همراهم میماند…