ذکر هر روز من آهنگ ِ تو را خواستن است

ذکر هر روز من آهنگ ِ تو را خواستن است
دل به دیدار ِ تو بستن ، به تو پرداختن ا‌ست
از گـُل وُ، باده وُ، شمع وُ دل ِ بی تاب شبی
تا سحر خانه ی عشق ِ تو بیاراستن است

با بـَد وُ خوب ِ تو سر کردن وُ لب نگشودن
وَز غم ِ دوری ِ تو، سوختن و ساختن است
تا تو در خانه ی دل جای گرفتی ، گـُفتم:
وقت ِ از خود شدن و ُ ، غیر تو نشناختن است
در مصاف ِ "من " و "دل" صحبت پیروزی نیست
اولین شرط ِ "دل" از "من" سپر انداختن است
سر به تسلیم و رضا دارم وُ ، اندر طلـَبـَت؛
نیت ام ، رایت ِ شوق تو بر افراختن است

می گریزی زمن وُ ، دلخوش ازاین زیستنم
که به هر لحظه مرا سوی ِ تو بشتافتن است