سوره التکویر

سوره التکویر
بنام خداوند بخشنده مهربان
آنگاه که خورشید هم درپیچد
آن گاه که ستارگان همی تیره شوند
وآن گاه که کوه ها ب رفتار ایند
وقتی شتران ماده وانهاده شوند
وان گه ک دریاها جوشان گردند
و آن گاه که جانها به هم در پیوندند
پرسند زان دخترک زنده به گور
ب کدامین گناه کشته شده است
و آن گاه که اسمان ز جا کنده شود
وان گه که جحیم را بر فروزانند
وان گاه که بهشت را فرا پبش ارند
هر نفس بداند چه فراهم دیده
نه نه سوگند به اختران گردان
نهان شوند واز نو ایند
سوگند به شب چون پشت گرداند
سوگند به صبح چون دمیدن گیرد
که قران سخن فرشته بزرگواری است
نیرومند که پیش خداوند. عرش. بلند پایگاه است
درانجا هم مطاع وهم امین است
ورفیق شما مجنون نیست
وقطعا ان را در افق رخشان دیده
واو در امر غیبت بخیل نیست
ونیست سخن دیو رجیم
پس به کجا می روید
این سخن بجز پندی برای عالمیان نیست
وبرای هر یک از شماکه خواهد به راه راست رود
وتا خدا پرودگار جهانیان نخواهد شما نیز نخواهید خواست