تا که ایری تاریک

تا که ایری تاریک
در غروبی نمناک
از افق باز نیاید بی تاب
و دل تیره ابر
از نهادش نکشد فریادی
نا گفته های این دل
در قلم بی جان است
تا نشوید باران
با سرانگشت خود از لوح دلم
هرچه را جز عشق و…
این قلم بی جان است
دستها لرزان و
اندیشه حیران است
ای بر افروخته در سینه من شعر و کلام
ای سراینده
ای که توئی ختم کلام
به تو هر لحظه درود
به تو هر لحظه سلام
#شهزاد