..

..
تو دنبال حال خوبت با یک نفر آدم میگردی. حال خوب برات تو شرایطی پیش میاد که اون آدم دقیقا شبیه چیزهایی باشه که تو فکرش رو میکردی و وقتی به اون آدم میرسی روزگاری که انتظارش رو داشتی تجربه میکنی. اما تو و آرزوهات به مرور زمان تغییر میکنین٬ اون آدم و همه ملاک هاش برات دستیافته و عادی میشه و بعد دیگه مثل سابق دوستش نداری. درست مثل خواسته های چند سال پیشت٬ که امروز تا یادت نیاد و یادت نیارن بهشون فکر نمیکنی

تو‌ لقمه ی حاضر آماده میخوای٬ یکهو یکی بیاد بشه زندگیت. برای اینکه یکی بشه زندگیت تلاش نمیکنی. انگار که هربار میری کتاب فروشی٬ فقط از یک قسمت کتاب برداری و هیچوقت به قفسه های دیگش سر نزنی تا کتابی رو تصادفی بخونی

تو آدمهای تصادفی شاید یکی باشه که تو رو انقدر دوست داره٬ تا بتونی با دستات زندگیش رو تغییر بدی. فکر کن اگه سعی کنی یک نفر رو از هیچ به رویاهاش برسونی٬ چطور رهاش کنی حتی اگر ازش خسته شی؟ تو هدیه هات رو میبوسی و میذاری کنار٬ تو پول میدی برات بسازن تا یک جوری چیزی رو دوست داشته باشی اما اگر چیزی رو‌ خودت با دستات بسازی همیشه مرورش میکنی و به همه نشونش میدی چون تو ساختیش٬ حتی اگر من باشم فهمیدی؟ خوب دقت کن شاید یکی هست که تو هنوز نفهمیدیش!

_امیرعلی ق