بابا لنگ دراز عزیزم:

بابا لنگ دراز عزیزم:

تمام دلخوشی دنیای من اینست ک ندانی و دوستت بدارم!
وقتی می فهمی ومیرانی ام چیزی درون دلم فرو میریزد...
چیزی شبیه غرور...
بابا لنگ دراز عزیزم:
لطفا گاهی خودت را ب نفهمیدن بزن وبگذار دوستت بدارم...

بعداز تو هیچ کس الفبای روح وخطوط قلبم را نخواهد خواند...

نمی گذارم ...

نمی خواهم ...

بابالنگ دراز من همین ک هستی دوست دارم

حتی سایه ات را ک هرگز ب آن نمیرسم...