بابا لنگ دراز عزیزم!

بابا لنگ دراز عزیزم!
تمام دلخوشی دنیای من به این است که ندانی و دوستت بدارم.
وقتی میفهمی و میدانی ام،چیزی درون دلم فرو میریزد.
چیزی شبیه غرور.
بابا لنگ دراز عزیزم!
لطفا گاهی خود را به نفهمیدن بزن و بگذار دوستت بدارم.
بعد از تو هیچکس الفبای روح و خطوط قلبم را نخواهد خواند.
نمیگذارم ...
نمی خواهم ...
بابا لنگ دراز من!
همین که هستی دوستت دارم
حتی سایه ات را که هرگز به آن نمیرسم.