ای حسین؛

ای حسین؛
در این روز عاشورا از تو میخواهم به همه ی ما بینشی عطا فرمایی تا تمیز دهیم خوب را از بد و درست را از غلط.....!!!!
ما که میان اد یان ها و اندیشه ها وامانده ایم و راه بسی نامعلوم است.
نمیدانیم مسلمانیم به عادت یا بهاداریم به بهانه ی انسانیت.!!
چند وقتیست حتی درست نمیدانیم که میشوَد هم دیندار بود و هم دلدار،
در این شبها بسیار اندیشیده ام، پُرَم از تردید، آنچه میدانم ترازوی نادانی ام را بالا نمیبرد.
ای مهربان حسین؛این روزها عجیب روی زمین غریب مانده ایم.
گیج و مُرَدَد میان مردمی که باورشان شده نمیتوان با دین تا خدا راهی یافت.
چرا سکوت کرده ای حسین،
مهدی که در غیبت است و منتظر است تا همه کافر شوند و بیاید؛
هیچکس نیست که پاسخ دهد تمامِ درونِ مارا.....
تو که پیش خدا قدر و قیمتی داری؛ از او بپرس به راستی تکلیف ما چیست؟؟؟!!!!!
نه آنچنان دینداریم که به عرش برسیم، نه آنچنان گنهکار که به فرش.....
حسین جانم؛
امسال عاشورا تو کمی به حال ما گریه کن، تو که آزاده ای تو دلت برای غربت ما بسوزد...........
به خدا بگو دیگر وقت معجزه است، دلمان یقین میخواهد.