شـبانـگاهـان تـا حـریم فلک چـون زبانه کشد سـوز آوازم...

شـبانـگاهـان تـا حـریم فلک چـون زبانه کشد سـوز آوازم...
شرر ریـزد بـی امـان به دل ساکـنان فلک نـاله ی سـازم...
دل شیـدا حلقه را شکـند تـا برای تـو راه سفـر گیـرد...
مگـر یکدم؛گـرم و شعـله فشـان تـا به بـام جهـان بال و پـرگیرد....
خـوشا ای دل؛بـال و پـر زدنت..شعله ور شدنت...در شبـانگاهی...
به بـزم غـم دیدگـان تـری؛چـاره پر شرری؛شعـله ی آهـی...
بیـا سـاقی تا به دست طلب گیــرم از کف تـو جامِ پی در پی...
بـه داد دل ای قـرار دلم؛نـوبـهــار دلـم؛میــرسـی پـس کـِی......💔