بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
ب) - عامل دوم انحراف، شکستن عهد و پیمان با حق است؛ مانند پیمان با خدا؛ پیمان با رسول خدا صلوات الله علیه و آله و ... . شهادتین که شرط مسلمانی است، خودش یک پیمان است، چه رسد به پیمانهای رسمی و آشکاری چون پیمانی که رسول خدا صلوات الله علیه و آله در غدیر خم از مردم گرفتند.
ج) - عامل سوم، بازگشت و رویکرد به شرک، پس از ایمان میباشد. شرک فقط این نیست که کسی طاغوت یا بُتی را به جای خدا بگذارد و یا همراه با خدا، او را نیز بندگی نماید؛ بلکه وقتی کسی نظر، رأی و حکم خودش یا دیگران را جایگزین حکم قطعی خداوند سبحان مینماید و حتی آن را ترجیح میدهد، شرک است.
د)-عامل چهارم، ترس میباشد. ترس لازمۀ حرکت میباشد، چرا که سبب دوری از خطر و محافظت از خود میگردد؛ اما ترس از چه یا ترس از چه کسی؟!؛ برخی به جای خدا، از دشمنان خدا و خودشان می ترسند، از خطرات احتمالی یا تهدیدهای توخالی میترسند، لذا زود خود را میبازند و تسلیم میشوند!
ذ)- عامل پنجم، رویکرد به راحتطلبی و عافیت طلبی میباشد که میوهاش، بی بصیرتی، بیغیرتی و بیتفاوتی میباشد و فضیلتِ مسئولت پذیری که سبب رشد فردی و اجتماعی میگردد را به رذیلۀ خودنگری و تنپروری مبدل میسازید.
ھ)- و بالاخره، کنار گذاشتن حکومت و حاکم بر حق، انحراف بدبختی و هلاکت را در پی دارد؛ چرا که اولاً هیچ جامعهای بدون حکومت و حاکم نمیماند، پس اگر حاکمیت و حکومت حق - إلهی را کنار گذاشت، حتماً به سلطۀ حکومتهای باطل و حاکمان جائر گردن مینهد؛ و ثانیاً نشان دادن مقصد، تبیین راه و رهبری جامعه، با حاکمیت و حاکم می باشد؛ پس اگر حاکم ظالم، جایگزین شد؛ فقط مسیر انحراف و هلاکت را نشان می دهد و مردمان را به سوی جهنم دعوت و رهبری میکند!
نکته :
سنّت خداوند سبحان بر این است که اولاً افراد به واسطۀ امتحانات گوناگون، درون خود را دیر یا زود بیرون میریزند و ثانیاً آن چه فرو برده بودند، اما متناسب با درونشان نبود را مانند غی کردن بدن، برمی گردانند؛ و حضرت فرمودند که شما آب گوارایی که نوشیده بودید را برگرداندید!(پایان)
قسمت دوم :
ب) - عامل دوم انحراف، شکستن عهد و پیمان با حق است؛ مانند پیمان با خدا؛ پیمان با رسول خدا صلوات الله علیه و آله و ... . شهادتین که شرط مسلمانی است، خودش یک پیمان است، چه رسد به پیمانهای رسمی و آشکاری چون پیمانی که رسول خدا صلوات الله علیه و آله در غدیر خم از مردم گرفتند.
ج) - عامل سوم، بازگشت و رویکرد به شرک، پس از ایمان میباشد. شرک فقط این نیست که کسی طاغوت یا بُتی را به جای خدا بگذارد و یا همراه با خدا، او را نیز بندگی نماید؛ بلکه وقتی کسی نظر، رأی و حکم خودش یا دیگران را جایگزین حکم قطعی خداوند سبحان مینماید و حتی آن را ترجیح میدهد، شرک است.
د)-عامل چهارم، ترس میباشد. ترس لازمۀ حرکت میباشد، چرا که سبب دوری از خطر و محافظت از خود میگردد؛ اما ترس از چه یا ترس از چه کسی؟!؛ برخی به جای خدا، از دشمنان خدا و خودشان می ترسند، از خطرات احتمالی یا تهدیدهای توخالی میترسند، لذا زود خود را میبازند و تسلیم میشوند!
ذ)- عامل پنجم، رویکرد به راحتطلبی و عافیت طلبی میباشد که میوهاش، بی بصیرتی، بیغیرتی و بیتفاوتی میباشد و فضیلتِ مسئولت پذیری که سبب رشد فردی و اجتماعی میگردد را به رذیلۀ خودنگری و تنپروری مبدل میسازید.
ھ)- و بالاخره، کنار گذاشتن حکومت و حاکم بر حق، انحراف بدبختی و هلاکت را در پی دارد؛ چرا که اولاً هیچ جامعهای بدون حکومت و حاکم نمیماند، پس اگر حاکمیت و حکومت حق - إلهی را کنار گذاشت، حتماً به سلطۀ حکومتهای باطل و حاکمان جائر گردن مینهد؛ و ثانیاً نشان دادن مقصد، تبیین راه و رهبری جامعه، با حاکمیت و حاکم می باشد؛ پس اگر حاکم ظالم، جایگزین شد؛ فقط مسیر انحراف و هلاکت را نشان می دهد و مردمان را به سوی جهنم دعوت و رهبری میکند!
نکته :
سنّت خداوند سبحان بر این است که اولاً افراد به واسطۀ امتحانات گوناگون، درون خود را دیر یا زود بیرون میریزند و ثانیاً آن چه فرو برده بودند، اما متناسب با درونشان نبود را مانند غی کردن بدن، برمی گردانند؛ و حضرت فرمودند که شما آب گوارایی که نوشیده بودید را برگرداندید!(پایان)
- ۸۶
- ۲۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط