ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪ

ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻦ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ‌ﺍﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺩﮐﺘﺮ ﺻﺎﻑ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﺖ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﻣﯽ‌ﮔﻮﯾﺪ:
«ﯾﮏ‌ﻫﻔﺘﻪ ﺑﯿﺶ‌ﺗﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﻧﻤﯽ‌ﻣﺎﻧﯽ»!
ﺩﺭﮔﯿﺮ ﻻ‌ﯾﮏ ﻭ ﮐﺎﻣﻨﺖ ﻭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻭ ﺭﻓﻘﺎ ﻧﺒﺎﺵ؛ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ.
ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻧﮑﻦ!
ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻭﺩ ﺍﺳﺖ!...
ﺗﻮ ﺍﺯ ﺣﺎﻻ‌ ۱۶۸ ﺳﺎﻋﺖ ﻭﻗﺖ ﺩﺍﺭﯼ...
ﺧﻮﺩﻣﺎﻧﯿﻢ!
ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﻭﺟﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻫﻤﻪ‌ﯼ ﻣﺎ ﺣﺴﺮﺗﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ‌ﺧﻮﺭﯾﻢ...