ﻫﻲ ﺑﺎﺯﻳﮕﺮ ! ﮔﺮﻳﻪ ﻧﮑﻦ ! ﻣﺎﻫﻤﻪ ﻣﻮﻥ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﻢ

ﻫﻲ ﺑﺎﺯﻳﮕﺮ ! ﮔﺮﻳﻪ ﻧﮑﻦ ! ﻣﺎﻫﻤﻪ ﻣﻮﻥ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﻢ
ﺻﺒﺤﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﭘﺎ ﻣﻴﺸﻴﻢ ﻧﻘﺎﺏ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻲ ﺯﻧﻴﻢ
ﻳﮑﻲ ﻣﻌﻠﻢ ﻣﻴﺸﻪ ﻭ ﻳﮑﻲ ﻣﻴﺸﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺪﻭﺵ
ﻳﮑﻲ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺳﺎﺯ ﻣﻴﺸﻪ ﻳﮑﻲ ﻣﻴﺸﻪ ﻏﺰﻝ ﻓﺮﻭﺵ
ﮐﻬﻨﻪ ﻧﻘﺎﺏ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺗﺎ ﺷﺐ ﺭﻭ ﺻﻮﺭﺗﺎﻱ ﻣﺎﺱ
ﮔﺮﻳﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﺸﺖ ﻧﻘﺎﺏ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻲ ﺻﺪﺍﺱ
ﻫﺮ ﮐﺴﻲ ﻫﺴﺘﻲ ﻳﻪ ﺩﻓﻪ ﻗﺪ ﺑﮑﺶ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﻧﻘﺎﺏ
ﺍﺯ ﺭﻭ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺣﺮﻑ ﻧﺰﻥ، ﺭﻫﺎ ﺷﻮ ﺍﺯ ﭘﻴﻠﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﻘﺶ ﻳﮏ ﺩﺭﻳﭽﻪ ﺭُ ﺭﻭ ﻣﻴﻠﻪ ﻗﻔﺲ ﺑﮑﺶ
ﺑﺮﺍﻱ ﻳﮏ ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺩﺕ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺶ
ﮐﺎﺷﮑﯽ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣﺎ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ ﺑﺲ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﮏ ﻧﮕﺎﻩ، ﺣﺘﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﮏ ﻧﻔﺲ
ﺗﺎ ﮐﻲ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﻧﻘﺎﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻪ؟
ﺗﺎ ﮐﻲ ﺳﮑﻮﺗﻮ ﺭﺝ ﺯﺩﻥ ﻧﻘﺶ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﻨﻪ؟
ﻫﺮ ﮐﺴﻲ ﻫﺴﺘﻲ ﻳﻪ ﺩﻓﻪ ﻗﺪ ﺑﮑﺶ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﻧﻘﺎﺏ
ﺍﺯ ﺭﻭ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺣﺮﻑ ﻧﺰﻥ، ﺭﻫﺎ ﺷﻮ ﺍﺯ ﭘﻴﻠﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﻘﺶ ﻳﮏ ﺩﺭﻳﭽﻪ ﺭُ ﺭﻭ ﻣﻴﻠﻪ ﻗﻔﺲ ﺑﮑﺶ
ﺑﺮﺍﻱ ﻳﮏ ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺩﺕ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺶ
ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻡ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺭُ ﺭﻭ ﺻﺤﻨﻪ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺑﺰﻧﻢ
ﻧﻘﺎﺑﻤﻮ ﭘﺎﺭﻩ ﮐﻨﻢ، ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺩﻡ ﺩﺍﺩ ﺑﺰﻧﻢ