خوشبختی گاهی

خوشبختی گاهی
آنقدر دم دستمان است
که نمیبینیمش
حسش نمیکنیم
چایی که مادر
برایمان میریخت و
میخوردیم خوشبختی بود
دستهای بزرگ و زبر
بابا راگرفتن خوشبختی بود
ندیدیم و آرام
ازکنارشان گذشتیم