𓆩 پارت ۴۱ 𓆪 🖤🥀

𓆩 پارت ۴۱ 𓆪 🖤🥀

ات یک قدم عقب رفت.

— امکان نداره...

مرد از تاریکی بیرون آمد.

جیمین بلافاصله جلوی ات ایستاد.

— تو نباید اینجا باشی.

مرد لبخند کوتاهی زد.
— ولی هستم.

ات با ناباوری به او خیره شده بود.

— فکر می‌کردم دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گردی...

مرد نگاهش را به ات دوخت.

— منم فکر می‌کردم تو دیگه جیمین رو انتخاب کردی.

جیمین اخم کرد.
— اسم ات رو دیگه به زبون نیار.

مرد خندید.
— هنوز هم همون جیمینی. همیشه فکر می‌کنی می‌تونی همه‌چیز رو کنترل کنی.

ات دست جیمین را گرفت.

— جیمین، نرو سمتش.

جیمین بدون اینکه نگاهش را از مرد بردارد، آرام گفت:

— این بار دیگه فرار نمی‌کنم.

مرد یک پاکت روی میز انداخت.

— قبل از اینکه تصمیم بگیری... اینو ببین.

جیمین پاکت را برداشت.

اما همین که عکس داخلش را دید، رنگ صورتش تغییر کرد.

ات آرام پرسید:

— چی شده؟

جیمین عکس را پشت سرش پنهان کرد.

— ات... تو نباید این عکس رو ببینی.

اما ات دستش را جلو آورد.

— چرا؟

و قبل از اینکه جیمین بتواند مانعش شود، عکس را دید...

چهره‌ی خودش بود.

اما کنار او، کسی ایستاده بود که ات اصلاً انتظار دیدنش را نداشت.