باران، رحمت و مهربانی خداوندگار

باران، رحمت و مهربانی خداوندگار


وَ هُوَ اَلَّذِی یُرْسِلُ اَلرِّیٰاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ حَتّٰی إِذٰا أَقَلَّتْ سَحٰاباً ثِقٰالاً سُقْنٰاهُ لِبَلَدٍ مَیِّتٍ فَأَنْزَلْنٰا بِهِ اَلْمٰاءَ فَأَخْرَجْنٰا بِهِ مِنْ کُلِّ اَلثَّمَرٰاتِ کَذٰلِکَ نُخْرِجُ اَلْمَوْتیٰ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ.
و اوست که بادها را پیشاپیش [نزول] رحمتش(باران) مژده رسان می فرستد، تا آن گاه که ابرهای گرانبار را بردارند، آن را به سوی سرزمینی مرده برانیم، و از آن، آب(باران) فرود آوریم؛ و از هر گونه میوه ای [از خاک ] برآوریم. بدینسان مردگان را[نیز از قبرها] خارج می سازیم، باشد که شما متذکر شوید. أعراف: ۵۷

وَ هُوَ اَلَّذِی أَرْسَلَ اَلرِّیٰاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ وَ أَنْزَلْنٰا مِنَ اَلسَّمٰاءِ مٰاءً طَهُوراً.
و اوست آن کس که بادها را نویدی پیشاپیش رحمت خویش [ باران ] فرستاد و از آسمان، آبی پاک فرود آوردیم. فذقان: ۴۸

أَمَّنْ یَهْدِیکُمْ فِی ظُلُمٰاتِ اَلْبَرِّ وَ اَلْبَحْرِ وَ مَنْ یُرْسِلُ اَلرِّیٰاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ أَ إِلٰهٌ مَعَ اَللّٰهِ تَعٰالَی اَللّٰهُ عَمّٰا یُشْرِکُونَ.
یا آن کس که شما را در تاریکی های خشکی و دریا راه می نماید و آن کس که بادها[ی باران زا] را پیشاپیش رحمتش(باران) بشارتگر می فرستد؟ آیا معبودی با خداست؟ خدا برتر[و بزرگ تر] است از آنچه [با او] شریک می گردانند. نمل: ۶۳

وَ مِنْ آیٰاتِهِ أَنْ یُرْسِلَ اَلرِّیٰاحَ مُبَشِّرٰاتٍ وَ لِیُذِیقَکُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ لِتَجْرِیَ اَلْفُلْکُ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ.
و از نشانه های او این است که بادهای بشارت آور را می فرستد، تا بخشی از رحمتش(باران) را به شما بچشاند و تا کشتی به فرمانش روان گردد، و تا از فضل او[روزی ] بجویید، و امید که سپاسگزاری کنید. روم: ۴۶

وَ هُوَ اَلَّذِی یُنَزِّلُ اَلْغَیْثَ مِنْ بَعْدِ مٰا قَنَطُوا وَ یَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَ هُوَ اَلْوَلِیُّ اَلْحَمِیدُ.
و اوست کسی که باران را-پس از آن که [مردم ] نومید شدند- فرود می آورد، و رحمت خویش(باران) را می گسترد و هم اوست سرپرست ستوده. شوری: ۲۸


روزهای بارانی، روزهای رحمت ایزدی است. خدایا، سپاسگزاریم . . .