نکته ای که از ان غافلیم:

نکته ای که از ان غافلیم:

همان گونه که ارتکاب عمل حرام جرم محسوب می شود و عقوبت دیوی و اخروی دارد، حاضر شدن در مجلس ارتکاب اعمال حرام نیز جرم و گناه شمرده شده و عذاب اخروی دارد.

از امام صادق (علیه السلام)روایت شده است که فرمود:
برای مؤمن جایز نیست در مجلسی بنشیند که در آن معصیت خدا می شود و او قدرت بر (نهی از منکر کردن و) تغییر دادن آن را ندارد. (۱)

از امیرمؤمنان علی (علیه السلام) روایت شده که فرمود:
همنشینی با اهل لهو و گناه، موجب فراموشی قرآن و حضور شیطان می شود. (۲)

فقهای اسلام به حرمت شرکت در مجالس گناه فتوا داده اند که در این جا به نمونه هایی از آنها اشاره می شود:

۱٫ شیخ طوسی (قدس سره):
اگر کسی را به مجلسی دعوت کنند و او بداند که در آن مجلس، منکراتی از قبیل شراب خواری، نواختن آلات موسیقی و… وجود دارد، رفتنش به آن مجلس جایز نیست، ولی اگر بداند که در صورت حضور در مجلس می تواند منکرات را از بین ببرد، مستحب است حاضر شود تا بدین وسیله میان اجابت دعوت و نهی از منکر، جمع کرده باشد.(۳)

علامه حلی (متوفای ۷۲۶ هـ. ق) درمقام بیان احکام ولیمه می نویسد:
در جواز قبول دعوت به ولیمه شرط است که در آن مجلس کار حرام در مجلس مطلع باشد، حضور در آن مجلس برایش جایز نیست، مگر این که بداند در صورت حضور می تواند – بدون این که متضرر شود- جلو گناه را بگیرد، در این صورت حضور در مجلس برای او واجب می شود، ولی اگر قدرت جلوگیری از گناه را ندارد، حاضر شدن او در آن مجلس حرام است، زیرا حضور در مجلس گناه [بدون نهی از منکر] به منزله رضایت بر گناه و تأیید آن است.(۴)

۱-فروع کافی، ج ۲، ص ۳۷۴٫
۲-میزان الحکمه، ج ۸، ص ۵۳۲،
۳-مبسوط، ج ۴، ص ۳۲۲ و ۳۲۳٫
۴-تذکره الفقهاء، ج ۲، ص ۵۷۸