بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
خب، اگر هیچ اعتقادی به توحید، معاد، اسلام، اخلاق، عفت، غیرت و ... ندارند، که هر شب آنها چنین است و یک شب و قیاس آن با هزار شب، برایشان موضوع و مصداقی ندارد. اما اگر اعتقادی دارند، باید پرسید: آیا خداوند فرمود که ارتکاب به حرام، در عروسی اشکال ندارد و یک شب هزار شب نمیشه، یا خودت می گویی و به او نسبت میدهی؟! - مگر آثار و عواقب گناه، در دنیا و آخرت، به تناسب تعداد شبهای ارتکاب به آن، با بقیه شبها مترتب میگردد؟!
فرض کنید کسی بگوید: من دوست دارم شبی یک ساعت با عدهای جمع شوم و در آن مجلس، کفر بگویم، شرک بورزم، شراب بنوشم، قمار ببازم ...، و در توجیه بگوید: یک ساعت که 24 ساعت نمیشه!
گناه این که حرام خدا را ولو برای یک شب حلال اعلام می کنند، به مراتب بیشتر از موسیقی یا رقص حرام در آن مجالس است.
3 - موسیقی جای خودش دعا و قرآن هم جای خودش :
بحث ما راجع به مطلق موسیقی نیست، چرا که مطلق موسیقی حرام نیست، بلکه طرب و غنا حرام میباشد، و در چنین مصداقی موسیقی جای خودش دعا و قرآن هم جای خودش یعنی چه؟!
آیا کسی میگوید: عقل جای خودش، جهل و دیوانگی نیز جای خودش؟ - امنیت جای خودش، ناامنی نیز جای خودش؟ - عفت جای خودش، بی عفتی نیز جای خودش - نظم و قانونمندی جای خودش، بینظمی، قانون شکنی و هرج و مرج نیز جای خودش ...؟! پس چطور شد به احکام الهی و حلال و حرام که میرسد، هر دو را جایز میشمارند و می گویند: هر کدام جای خودش؟!
جای دیوانگی، کفر،شرک، معصیت، بی غیرتی،بیعفتی، بی نظمی و ... کجاست؟!
چطور موسیقی، در هر جایی، حتی در میان تفسیر قرآن کریم، یا گفتگو با عالم دینی، تشییع جنازه شهدا توسط خانواده ها و مردم داغدار و ... جای دارد و در این مصادیق نمیگویند: دعا و قرآن جای خودش، موسیقی جای خودش؟!
خیر، هیچ حرامی، در جایگاه خودش متوقف نمیشود، چرا که هم جایگاه اولیهاش غصبی است، و هم دامنه نفوذ و سلطه را گسترش میدهد!
آیا مراسم ازدواج که جشن و سروری برای آغاز تشکیل مقدس ترین کانون اجتماعی خانواده میباشد، جایگاه تجلی و نمایش این رذیلتهای انسانی است؟! چرا این جایگاه مقدس را غصب کرده و به معصیت خدا اختصاصش دادهاند و میگویند: در اینجا اشکالی ندارد؟!این حکم را از کجا آوردهاند؟!
4 - خدا آنقدر هم سخت نمی گیره!
خداوند علیم، حکیم، هادی و ربّ، نه تنها آنقدر هم سخت نمی گیرد،بلکه اصلاً سخت نمیگیرد، چرا که اگر قرار بود یک کمی و حتی یک مورد سخت بگیرد، دیگر انسانی روی زمین باقی نمیماند؛(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
خب، اگر هیچ اعتقادی به توحید، معاد، اسلام، اخلاق، عفت، غیرت و ... ندارند، که هر شب آنها چنین است و یک شب و قیاس آن با هزار شب، برایشان موضوع و مصداقی ندارد. اما اگر اعتقادی دارند، باید پرسید: آیا خداوند فرمود که ارتکاب به حرام، در عروسی اشکال ندارد و یک شب هزار شب نمیشه، یا خودت می گویی و به او نسبت میدهی؟! - مگر آثار و عواقب گناه، در دنیا و آخرت، به تناسب تعداد شبهای ارتکاب به آن، با بقیه شبها مترتب میگردد؟!
فرض کنید کسی بگوید: من دوست دارم شبی یک ساعت با عدهای جمع شوم و در آن مجلس، کفر بگویم، شرک بورزم، شراب بنوشم، قمار ببازم ...، و در توجیه بگوید: یک ساعت که 24 ساعت نمیشه!
گناه این که حرام خدا را ولو برای یک شب حلال اعلام می کنند، به مراتب بیشتر از موسیقی یا رقص حرام در آن مجالس است.
3 - موسیقی جای خودش دعا و قرآن هم جای خودش :
بحث ما راجع به مطلق موسیقی نیست، چرا که مطلق موسیقی حرام نیست، بلکه طرب و غنا حرام میباشد، و در چنین مصداقی موسیقی جای خودش دعا و قرآن هم جای خودش یعنی چه؟!
آیا کسی میگوید: عقل جای خودش، جهل و دیوانگی نیز جای خودش؟ - امنیت جای خودش، ناامنی نیز جای خودش؟ - عفت جای خودش، بی عفتی نیز جای خودش - نظم و قانونمندی جای خودش، بینظمی، قانون شکنی و هرج و مرج نیز جای خودش ...؟! پس چطور شد به احکام الهی و حلال و حرام که میرسد، هر دو را جایز میشمارند و می گویند: هر کدام جای خودش؟!
جای دیوانگی، کفر،شرک، معصیت، بی غیرتی،بیعفتی، بی نظمی و ... کجاست؟!
چطور موسیقی، در هر جایی، حتی در میان تفسیر قرآن کریم، یا گفتگو با عالم دینی، تشییع جنازه شهدا توسط خانواده ها و مردم داغدار و ... جای دارد و در این مصادیق نمیگویند: دعا و قرآن جای خودش، موسیقی جای خودش؟!
خیر، هیچ حرامی، در جایگاه خودش متوقف نمیشود، چرا که هم جایگاه اولیهاش غصبی است، و هم دامنه نفوذ و سلطه را گسترش میدهد!
آیا مراسم ازدواج که جشن و سروری برای آغاز تشکیل مقدس ترین کانون اجتماعی خانواده میباشد، جایگاه تجلی و نمایش این رذیلتهای انسانی است؟! چرا این جایگاه مقدس را غصب کرده و به معصیت خدا اختصاصش دادهاند و میگویند: در اینجا اشکالی ندارد؟!این حکم را از کجا آوردهاند؟!
4 - خدا آنقدر هم سخت نمی گیره!
خداوند علیم، حکیم، هادی و ربّ، نه تنها آنقدر هم سخت نمی گیرد،بلکه اصلاً سخت نمیگیرد، چرا که اگر قرار بود یک کمی و حتی یک مورد سخت بگیرد، دیگر انسانی روی زمین باقی نمیماند؛(ادامه دارد...)
- ۳۱۲
- ۲۸ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط