بابایِ خوبم ؛

بابایِ خوبم ؛
دلم برای کودکی هایی که تویِ آغوشِ مردانه ات مچاله می شدم و بی محابا شیطنت می کردم تنگ شده ...
برای روزهایِ بی غصه ای که "تو" خدایِ زمینی ام بودی و بی منت هوایِ بی قراری ام را داشتی ...
با تو از هیچ چیز نمی ترسیدم ، انگار دنیا تویِ دستهایِ تو بود !
این روزها ، ولی ؛
دنیا به من سخت گرفته ، و من آنقدر بزرگ شده ام که دیگر پشتِ مردانگی ات جا نمی شوم ...
کجا پناه بگیرم بابا ؟!
امنیتِ کودکی ام تو بودی ...
پناهِ بی پناهیِ آن روزهایم تو بودی ...
حالا ولی ... هیچ جایِ دنیا امن نیست ...
بغض هایِ نانجیب ، گلویم را به قصدِ کُشت فشار می دهند ...
گریه ام می آید ...
اما وقتی تو را می بینم و به موهایِ رنگ پریده ات نگاه می کنم ، به رویت نمی آورم که کم آورده ام ،
که از قوی بودن خسته ام ...!
تو آنقدر غریبانه جوانی ات را میانِ کودکی ام جا گذاشتی که دلم نمی آید از درد این روزهایم ذره ای برایت بگویم !!!
به حرمتِ چین هایِ پیشانی ات ؛
قوی تر از همیشه با مشکلات خواهم جنگید ، قول می دهم !!!
تو هنوز هم امن ترین تکیه گاهِ منی اما ؛
دردهایِ من ، برایِ این روزهایِ تو بی انصافیست ...
تو به اندازه ی کافی ، غصه هایی که برایِ خودت نبوده را خورده ای ...
مهربان ترینم !
مرا بخاطرِ بچگی هایی که به قیمتِ جوانی ات تمام شد ببخش ...
همیشه باش ...
بدونِ تو ، دنیا جایِ ترسناکیست ...
من زیرِ سایه ی محکمِ مردانه ات ، قدرت می گیرم ...
برایم دعا کن بابا ...
شنیده ام دعایِ پدر ، زود مستجاب می شود !!!

#نرگس_صرافیان_طوفان