.

.

.

او هیچ وقت نرفت !

فقط پایش لغزید !

سرش به اتفاق تازه ای خورد !

و آلزایمر گرفت !

همین

.

.

یا همیشه دیر بودم

یا ازم خسته شدن زود

من به هر کسی رسیدم

لحظه خدافظی بود ..

.

.

دو دل نباش !

یا بمان یا برو…

اما ! بدان

با ماندن ات جان میگیرم

و با رفتن ات جان میدهم

.

.

با نبودن هایت عادت کردم

دیگر برنگرد

تنهاییم بهتر است

.