پیوست نخست «تاریخ کوتاه ایران و جهان-971»
پیوست نخست «تاریخ کوتاه ایران و جهان-971»
«دب (خط) عربی» ، ویرایش نوینی از «دب (خط) پارسی مانوی» است
_____________________________
«عثمان ابن عفان» (1) ، کموبیش (تقریبا) چهار سال پس از اینکه به فرمانروائی (خلافت) رسید ، در پیرامون (حدود) سال 648 زادروزی (میلادی) ، به دبشناسان (خط شناسان) و سخندانان (ادیبان) ایرانی ، فرمان داد که برای نخستین بار در تاریخ ، دب (خط) ویژهء (مخصوص) زبان عربی را بسازند ؛ پایابراین (بنابراین) ، این دبشناسان (خط شناسان) و سخندانان (ادیبان) ایرانی ، ویرایش (نسخهء) نوینی از «دب (خط) پارسی مانوی» (2) را ساختند ؛ تا عربها از آن ، بهسرنام (بعنوان) دب (خط) ویژهء (اختصاصی) خودشان ، بهره ببرند ؛ پایابراین (بنابراین) ، نام دانشی (علمی) این دب (خط) تازه ، «دب (خط) مانوی نوین» است.
این گونه شد که عربها ، برای نخستین بار در تاریخ ، دارای دب (خط) ویژهء (اختصاصی) خودشان شدند ؛ و نویسندگان عرب ، توانستند که با این دب (خط) ویژهء خودشان ، هم «قرآن» را بهنوشته درآورند ؛ و هم فرمانهای «عثمان ابن عفان» را بنویسند . گرچه پایهء (اساس) این دب (خط) ویژهء (مخصوص) زبان عربی ، «دب (خط) پارسی مانوی» بود ؛ و سخندانان (ادیبان) و دبشناسان (خط شناسان) ایرانی ، آنرا ساختند ؛ ولی از آنرو که به سفارش «عثمان ابن عفان» ، این دب (خط) ، پدید آورده شده بود ؛ پایابراین (بنابراین) ، این دب (خط) تازه ، «دب (خط) عربی» نام گرفت.
«دب (خط) پارسی مانوی» ، که پایهء «دب (خط) عربی» است ؛ بدست یک دانشمند ایرانی بنام «مانی» (274-216 زادروزی) (3) ، در پیرامون (حدود) سال 266 زادروزی (میلادی) ، نوآوری (ابداع) شد . مانی که در سال 216 زادروزی (میلادی) ، در تیسفون ، پایتخت «شاهنشاهی ایران اشکانی» ، و در خانوادهای والاجایگاه از تیرهء (طایفهء) اشکانی زاده شده بود ؛ پس از چندی ، در خردشناسی (فلسفه) ، سرایشگری (شعر سرائی) ، نویسندگی ، پزشکی ، نگارگری (نقاشی) ، و دینشناسی ، به بالاترین جایگاهها دست یافت و حتی بنیادگزار یک دینشاخهء (مذهب) زرتشتی تازه ، بنام «مانیگرائی» (5) گردید . «مانی» ، از آنرو که نگارگر (نقاش) نیز بود ؛ «دب (خط) پارسی مانوی» را بسیار چشمنواز و زیبا پدید آورد ؛ و با آن ، چندین نوشتار (کتاب) خود را نوشت . نامیترین (مشهورترین) نوشتار (کتاب) «مانی» ، که با بکارگیری «دب (خط) پارسی مانوی» نوشته شده است ، «شاپورگان» (4) نام دارد . رونهیدنی (قابل توجه) است که دینشاخهء (مذهب) زرتشتی «مانیگرائی» ، توانست از چین تا اروپا ، پیروان فراوانی را پیدا نماید (3) . «شاپور یکم» (6) ، دومین شاهنشاه ساسانی ، «مانی» را پشتیبانی کرد و او را آزاد گذاشت تا دینشاخهء (مذهب) زرتشتی خود را به آگاهی همگان برساند (تبلیغ کند) (3) . پیروان «مانی» او را با فرنام هائی (القابی) همچون «فرستاده روشنی» و «سرور نجاتبخش» میخواندهاند (3).
یادآوری میشود که «عربها» ، تا پیش از ساخته شدن «دب (خط) عربی» ، زبان عربی را با بکارگیری «الفبای دب (خط) عبری» یا «الفبای دب (خط) یمنی» ، مینوشتهاند ؛ همانگونه که امروزه ، برخی از جوانان ایرانی ، گاهی ، فارسی را با بکارگیری الفبای انگلیسی ، مینویسند.
من در الفبای «دب (خط) پارسی مانوی» ، که در نگارهء (تصویر) این فرسته (پست) ، آنرا آوردهام ؛ واجهائی (حروفی) که همانند (شبیه) واجهای (حروف) دب (خط) امروزی «پارسی – عربی» هستند را ، نشانهگذاری کردهام.
یادآوری مینمایم که هشت سال پس از زاده شدن «مانی» ، «اردشیر بابکان» ، نخستین شاهنشاه «ایران ساسانی» ، فرمانروائی خود را آغاز کرد ؛ و پایابراین (بنابراین) ، آشکار است که «مانی» ، دانشمند هنگامهء (دورهء) ساسانی است.
در دومین پژوهشپایه (منبع تحقیق) ، میتوانید الفبای «دب (خط) پارسی مانوی» را بیابید (2).
مانوی (زبر "ن") : ساختهء مانی
دب (زبر "د") : خط
از واژهء «دب» ، واژههای دیگری همچون «دبستان» ، «دبیر» ، «دبیرستان» ، «دبیرخانه» ، «دبتر» (دفتر) ساخته شدهاند
نوشتار (زیر "ن" ، "و") : کتاب
نوشتاره (زیر "ن" ، "و" ، "ر") : مقاله
(1) https://en.wikipedia.org/wiki/Uthman
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Manichaean_alphabet
(3) https://en.wikipedia.org/wiki/Mani_(prophet)
(4) https://en.wikipedia.org/wiki/Shabuhragan
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Manichaeism
(6) https://en.wikipedia.org/wiki/Shapur_I
«دب (خط) عربی» ، ویرایش نوینی از «دب (خط) پارسی مانوی» است
_____________________________
«عثمان ابن عفان» (1) ، کموبیش (تقریبا) چهار سال پس از اینکه به فرمانروائی (خلافت) رسید ، در پیرامون (حدود) سال 648 زادروزی (میلادی) ، به دبشناسان (خط شناسان) و سخندانان (ادیبان) ایرانی ، فرمان داد که برای نخستین بار در تاریخ ، دب (خط) ویژهء (مخصوص) زبان عربی را بسازند ؛ پایابراین (بنابراین) ، این دبشناسان (خط شناسان) و سخندانان (ادیبان) ایرانی ، ویرایش (نسخهء) نوینی از «دب (خط) پارسی مانوی» (2) را ساختند ؛ تا عربها از آن ، بهسرنام (بعنوان) دب (خط) ویژهء (اختصاصی) خودشان ، بهره ببرند ؛ پایابراین (بنابراین) ، نام دانشی (علمی) این دب (خط) تازه ، «دب (خط) مانوی نوین» است.
این گونه شد که عربها ، برای نخستین بار در تاریخ ، دارای دب (خط) ویژهء (اختصاصی) خودشان شدند ؛ و نویسندگان عرب ، توانستند که با این دب (خط) ویژهء خودشان ، هم «قرآن» را بهنوشته درآورند ؛ و هم فرمانهای «عثمان ابن عفان» را بنویسند . گرچه پایهء (اساس) این دب (خط) ویژهء (مخصوص) زبان عربی ، «دب (خط) پارسی مانوی» بود ؛ و سخندانان (ادیبان) و دبشناسان (خط شناسان) ایرانی ، آنرا ساختند ؛ ولی از آنرو که به سفارش «عثمان ابن عفان» ، این دب (خط) ، پدید آورده شده بود ؛ پایابراین (بنابراین) ، این دب (خط) تازه ، «دب (خط) عربی» نام گرفت.
«دب (خط) پارسی مانوی» ، که پایهء «دب (خط) عربی» است ؛ بدست یک دانشمند ایرانی بنام «مانی» (274-216 زادروزی) (3) ، در پیرامون (حدود) سال 266 زادروزی (میلادی) ، نوآوری (ابداع) شد . مانی که در سال 216 زادروزی (میلادی) ، در تیسفون ، پایتخت «شاهنشاهی ایران اشکانی» ، و در خانوادهای والاجایگاه از تیرهء (طایفهء) اشکانی زاده شده بود ؛ پس از چندی ، در خردشناسی (فلسفه) ، سرایشگری (شعر سرائی) ، نویسندگی ، پزشکی ، نگارگری (نقاشی) ، و دینشناسی ، به بالاترین جایگاهها دست یافت و حتی بنیادگزار یک دینشاخهء (مذهب) زرتشتی تازه ، بنام «مانیگرائی» (5) گردید . «مانی» ، از آنرو که نگارگر (نقاش) نیز بود ؛ «دب (خط) پارسی مانوی» را بسیار چشمنواز و زیبا پدید آورد ؛ و با آن ، چندین نوشتار (کتاب) خود را نوشت . نامیترین (مشهورترین) نوشتار (کتاب) «مانی» ، که با بکارگیری «دب (خط) پارسی مانوی» نوشته شده است ، «شاپورگان» (4) نام دارد . رونهیدنی (قابل توجه) است که دینشاخهء (مذهب) زرتشتی «مانیگرائی» ، توانست از چین تا اروپا ، پیروان فراوانی را پیدا نماید (3) . «شاپور یکم» (6) ، دومین شاهنشاه ساسانی ، «مانی» را پشتیبانی کرد و او را آزاد گذاشت تا دینشاخهء (مذهب) زرتشتی خود را به آگاهی همگان برساند (تبلیغ کند) (3) . پیروان «مانی» او را با فرنام هائی (القابی) همچون «فرستاده روشنی» و «سرور نجاتبخش» میخواندهاند (3).
یادآوری میشود که «عربها» ، تا پیش از ساخته شدن «دب (خط) عربی» ، زبان عربی را با بکارگیری «الفبای دب (خط) عبری» یا «الفبای دب (خط) یمنی» ، مینوشتهاند ؛ همانگونه که امروزه ، برخی از جوانان ایرانی ، گاهی ، فارسی را با بکارگیری الفبای انگلیسی ، مینویسند.
من در الفبای «دب (خط) پارسی مانوی» ، که در نگارهء (تصویر) این فرسته (پست) ، آنرا آوردهام ؛ واجهائی (حروفی) که همانند (شبیه) واجهای (حروف) دب (خط) امروزی «پارسی – عربی» هستند را ، نشانهگذاری کردهام.
یادآوری مینمایم که هشت سال پس از زاده شدن «مانی» ، «اردشیر بابکان» ، نخستین شاهنشاه «ایران ساسانی» ، فرمانروائی خود را آغاز کرد ؛ و پایابراین (بنابراین) ، آشکار است که «مانی» ، دانشمند هنگامهء (دورهء) ساسانی است.
در دومین پژوهشپایه (منبع تحقیق) ، میتوانید الفبای «دب (خط) پارسی مانوی» را بیابید (2).
مانوی (زبر "ن") : ساختهء مانی
دب (زبر "د") : خط
از واژهء «دب» ، واژههای دیگری همچون «دبستان» ، «دبیر» ، «دبیرستان» ، «دبیرخانه» ، «دبتر» (دفتر) ساخته شدهاند
نوشتار (زیر "ن" ، "و") : کتاب
نوشتاره (زیر "ن" ، "و" ، "ر") : مقاله
(1) https://en.wikipedia.org/wiki/Uthman
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Manichaean_alphabet
(3) https://en.wikipedia.org/wiki/Mani_(prophet)
(4) https://en.wikipedia.org/wiki/Shabuhragan
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Manichaeism
(6) https://en.wikipedia.org/wiki/Shapur_I
- ۳.۷k
- ۰۷ فروردین ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط