گر جسم و جان فدای معلم کنم رواست

گر جسم و جان فدای معلم کنم رواست
تعلیم و تربیت به جهان کار انبیاست

داشتن علم، به تنهایی ارزش نیست. علم دانشمند زمانی اهمیت دارد که آن را به دیگران منتقل کند. معلمی شغل و حرفه نیست بلکه تحفه ای آسمانی است که خداوند به انسان داده است. معلم، معمار قلب هاست و بذر نور در دل ها می افشاند. قدردانی و تجلیل از معلم، قدردانی از باغبانی است که هر صبح، سبدی از صمیمیت با خود به کلاس می برد و با انگشتان مهربان خویش، بر شاخه قلب ها فردا را پیوند می زند.

معلمی در قرآن به عنوان جلوه ای از قدرت لایزال الهی نخست ویژه ذات مقدس خداوند تبارک و تعالی است. در نخستین آیات قرآن که بر قلب مبارک پیغمبر اکرم (ص) نازل شد، به این هنر خداوند اشاره شده است:
اقرا باسم ربک الذی خلق، خلق الانسان من علق، اقرأ و ربک الاکرم، الذی علم بالقلم، علم الانسان ما لم یعلم
سوره علق آیه1-5

بخوان به نام پروردگارت که جهانیان را آفرید. انسان را از خونی بسته شده آفرید . بخوان که پروردگار تو از هر کریمی کریمتر است همانکه به وسیله قلم تعلیم کرد و آنچه را که انسان نمی دانست به او آموخت.

در این آیات خداوند، خود را «معلم» می خواند و جالب این که معلم بودن خود را بعد از آفرینش پیچیده ترین و بهترین شاهکار خلقت، یعنی انسان آورده است.

چندین سال است در 12 اردیبهشت ماه، بهانه مقدس شهادت معلمی بزرگ و فرزانه، استاد شهید مطهری رحمه الله دست مایه قدردانی و تجلیل از مقام معلم شده است، معلمی که انسان ساز و فرداپرداز است و تکریم و تعظیم او، تکریم و تعظیم علم است.

ما نیز به مناسبت روز معلم، بوسه بر دستان معلمان این مرز و بوم می زنیم و برای تمام معلمان عزیز کشورمان آرزوی سلامتی و موفقیت داریم و این روز بزرگ را به تمام معلمان و اساتید گرانقدر کشور عزیزمان تبریک عرض می نماییم.

می توان در سایه آموختن
گنج عشق جاودان اندوختن
اول از استاد، یاد آموختیم
پس، سویدای سواد آموختیم
از پدر گر قالب تن یافتیم
از معلم جان روشن یافتیم
ای معلم چون کنم توصیف تو
چون خدا مشکل توان تعریف تو
ای تو کشتی نجات روح ما
ای به طوفان جهالت نوح ما
یک پدر بخشنده آب و گل است
یک پدر روشنگر جان و دل است
لیک اگر پرسی کدامین برترین
آنکه دین آموزد و علم یقین
(مرحوم استاد حسین شهریار)