اگر که دل شکسته‏ اى حسین را صدا بزن...

اگر که دل شکسته‏ اى حسین را صدا بزن...
اگر ملول و خسته‏اى حسین را صدا بزن...
در این بهار معرفت پرستوى بهارى‏ام,
اگر چه پر شکسته‏اى حسین را صدا بزن...
سحَر شد و سپیده زد چرا تو همچو مرغ شب,
لب از ترانه بسته‏اى حسین را صدا بزن...
تو سر به زانوى غمى زشَرم کرده‏هاى خود,
چرا غمین نشسته‏اى حسین را صدا بزن...
اگر به باغ آرزو به عشق کربلاى او,
دل از همه گسسته‏اى حسین را صدا بزن ...