تفسیر قرآن

پیام‌های آیه 2 سوره جنعه

- بعثت پيامبران كارى الهى است. «هو الّذى بعث»

- بعثت پيامبران، عامل رويش، جهش و رستاخيز در همه سطوح و امور جامعه است. «بعث»

- برخاستن پيامبر از يك جامعه امّى و آنگاه پرچمدارى علم و حكمت، يك معجزه الهى است. «بعث فى الامّيين رسولاً»

- رهبر جامعه اسلامى بايد از مردم، «رسولاً منهم» و در مردم باشد. «فى الامّيين»

- تلاوت قرآن، وسيله و مقدمه تزكيه و تزكيه مقدم بر تعليم و تعلّم است «يتلوا... يزكّيهم... يعلّمهم». (چنانكه در جاى ديگر مى خوانيم: «اتّقوا اللّه و يعلّمكم اللّه»(27) از خداوند پروا كنيد تا خداوند، حقايقى را به شما بياموزد).

- تزكيه و خودسازى بايد در سايه مكتب انبيا و آيات الهى باشد. (رياضت ها و رهبانيت هايى كه در سايه تعليم پيامبران نباشد، خود نوعى انحراف است.) «يتلوا عليهم آياته و يزكّيهم»

- تزكيه و تعليم در رأس برنامه هاى انبياست. «يزكّيهم و يعلّمهم»

- در مكتب انبيا، پرورش روحى و آموزش فكرى، در كنار بينش و بصيرت مطرح است. «يزكّيهم و يعلّمهم الكتاب و الحكمة»

- در محيط فاسد نيز مى توان كار تربيتى كرد. «و ان كانوا من قبل لفى ضلال مبين»

- براى درك زحمت هاى پيامبران الهى، بايد به وضعيّت فرهنگى و اخلاقى مردم زمان آن ها توجه كرد. «و ان كانوا من قبل لفى ضلال مبين»
-----
27) بقره، 282.

بر گرفته از کتاب الکترونیکی تفسير نور مرکز اطلاع رسانی غدیر