توریست

*** توریست ***

جرمِ زادن , ای عزیزان مردن است .
ره به سویِ دارِ باقی بردن است .

از زمانِ نطفه تا هنگامِ مرگ .
کم کم و هم نمنَمَک جان دادن است .

گر شکفته غنچه در باغ و چمن .
خونبهایش عاقبت , پرمردن است .

در کشاکش هایِ دورانِ حیات .
خونِ دل از این زمانه خوردن است .

عادتِ دیرینِ این گردونِ دون .
گه نوازش , گاه هم آزردن است .

آمدی مانندِ توریست , ای عظیم .
کِی جهانگردی به قصدِ ماندن است .

جسمِ ما از اب و خاکست عاریه .
این امانت را چنین پس دادن است.
=============================
با تشکر از ابرازمحبت دوستان عزیز
ویسگونی ام .
برادر شما : عبدالعظیم عربی