گل فزون است ولی آن گل بی‌خار کجاست؟

گل فزون است ولی آن گل بی‌خار کجاست؟
خیمه بسیار بود، خیمه ی دلدار کجاست؟
دل آواره ی من، خانه به دوش یار است
ای حرم با من دلخسته بگو، یار کجاست؟
عرفات و جبل الرحمه، بگویید به من
کعبه ی روح مرا وعده ی دیدار کجاست؟
شب، شب مشعر و چشم همگان بیدار است
جگرم خون شده، یارب! دل بیدار کجاست؟
یوسف فاطمه! بازار تو، گرم است ولی
آنکه ما را ببرد بر سر بازار کجاست؟
تا بیاییم سر راه تو با گوهر اشک
سینه ی سوخته کو؟ چشم گهربار کجاست؟
حاجیان در عرفاتند و ز هم می‌پرسند
حاجی فاطمه کو؟ رهبر احرار، کجاست؟
ای جوانان مدینه! ز شما می‌پرسم
که علی اکبر و عباس علمدار کجاست؟
نه رباب و نه ز گهواره ی اصغر، خبر است
طفل شیر حرم حیدر کرار کجاست؟
«میثم» از کثرت عصیان چه هراست، بشنو
عفو، فریاد برآرد که گنهکار کجاست؟