من مسلمانم.

من مسلمانم.
قبله ام يک گل سرخ.
جانمازم چشمه،
مهرم نور.
دشت سجاده من.
من وضو با تپش پنجره ها مي گيرم.
در نمازم جريان دارد ماه ،
جريان دارد طيف.
سنگ از پشت نمازم پيداست:
همه ذرات نمازم متبلور شده است.
من نمازم را وقتي مي خوانم که اذانش را باد ،
گفته باد سر گلدسته سرو
.من نمازم را پي تکبيره الاحرام
، علف مي خوانم،
پي قد قامت، موج....