منت خدای را ، عزوجل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش

منت خدای را ، عزوجل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت.
هر نفسی که فرو می رود ، ممد حیات است و چون بر می آید ، مفرح ذات.
پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب.
ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند
که تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری
همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار
شرط انصاف نباشد که تو فرمان نبری...
(گلستان سعدی)