ﺗـــﺎﺭﺍﺯ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺍﻡ !؟

ﺗـــﺎﺭﺍﺯ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺍﻡ !؟
ﻫﻤﺎﻥ ﻛﻮﺩﻙ ﭘﺎﭘﺘﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻭﻗﺖ ﺩﻟﺶ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﺎﻧﺖ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﻲ
ﺑُِِﺮﺩ، ﻧﻮﺍﺯﺷﺶ ﻣﻲ ﻛﺮﺩﻱ ﻭﺧﻨﻜﺎﻱ ﻧﺴﻴﻤﺖ ﺁﺭﺍﻣﺸﺶ ﻣﻲ ﺩﺍﺩ،
.ﺗـــﺎﺭﺍﺯ:
ﻛﻮﺩﻙ ﺩﯾﺮﻭﺯﺕ ﺧﻴﻠﻲ ﺣﺮﻑ ﺩﺍﺭﺩ ,
ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻛﻪ :
ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ﺍﻳﻞ ﻭﻣﺎﻝِِِِِِ , ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ﺑﺎﺭﻭﺑﻨﻪ , ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ﺻﺪﺍﻱ ﭼﺮّﻭ ﭼﺮّ
ﺩﺍﺱ ﭘﺪﺭِ ﻭﺩﻟﺘﻨﮓ ﻣﻮﺳﻴﻘﻲ ﻣﺸﻚ ﻭﻣﻼﺭﻣﺎﺩﺭِ ، ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺑﺎﺯﻱﻫﺎﻱ
ﭘﺴﻴﻨﻪ ، ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻗﻴﻞ ﻭﻗﺎﻝ ﻛﻮﭺِ ، ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ﻟﺤﻈﻪﻫﺎﻱ ﺑﺎﻫﻢ ﺑﻮﺩﻥ ،
ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻛُﭗ ﭼﺎﻟﻪ ﻣﻲﻧﺸﺴﺘﻴﻢ ﻭﻋﻄﺮﭼﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﮔﺮﺩ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ...
ﺗـــﺎﺭﺍﺯ ﺑﮕﻮ ﺍﻳﻞ ﺑﻪ ﻛﺠﺎ ﻛﻮﭼﻴﺪ, ﻣﻴﺮﻣﺎﻝ ﻛﻲ ﺻﺪﺍﻳﻤﺎﻥ ﻛﺮﺩ؟ !
ﻧﻜﻨﺪ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺎﻧﺪﻳﻢ ...
ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻞ ﻭﻣﺎﻝ ﺩﺭﺣﺮﻛﺖ ﺍﺳﺖ،
ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﺁﻥ ﺩﻭﺭ ﺩﻭﺭﻫﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺎﻝ ﻣﺎﺳﺖ
ﺁﻳﺎ ﻫﻨﻮﺯﻫﻢ ﺻﺪﺍﻱ ﻏﺮﺵ ﺷﻴﺮﻭﻧﻌﺮﻩ ﭘﻠﻨﮓ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺳﻜﻮﺗﺖ ﺭﺍﺑﺸﻜﻨﺪ؟
.ﺗــــﺎﺭﺍﺯ:
ﺣﺎﻻ ﺁﻥ ﻛﻮﺩﻙ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻟﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺍﺯﺩﺣﺎﻡ ﻭ ﺗﻼﻃﻢ ﺑﻲ ﭘﺎﻳﺎﻥ، ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻓﻀﺎﻱ ﺑﻲ ﺭﻭﺡ ﺳﻨﮓ ﻭ
ﺁﻫﻦ ﻭ ﺳﻴﻤﺎﻥ، ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻏﺮﻭﺏ ﻭﻏﺮﺑﺖ ﻭﺗﻨﻬﺎﻳﻲ، ﺑﻬﻮﻧﻪ ﺩﻭﻳﺪﻥ ﺭﻭﻱ
ﺗﭙﻪ ﻫﺎ ﻭﭘﺮﻳﺪﻥ ﺍﺯﺭﻭﻱ ﺳﻨﮕﻬﺎ، ﺑﻬﻮﻧﻪ ﻳﻚ ﭘﻴﺎﻟﻪ ﺗﻠﻴﺖ ﻣﺎﺳﺖ،
ﺑﻬﻮﻧﻪ ﻳﻚ ﺧﻮﺍﺏ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺩﺭﭘﻨﺎﻩ ﺑﻮﻫﻮﻥ ﻏﺮﻕ ﺩﺭﻻﻻﻳﻲ ﻣﺎﺩﺭ ..
.
ﺗــــﺎﺭﺍﺯ :
ﻣﺮﺍ ﺑﺒﺮﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪﺍﻱ ﻗﻠّﻪ ﺍﺕ , ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺯﻳﺮ ﭘﺎﻳﻢ
ﺍﺳﺖ ,
ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﻳﻞ ﻭﻣﺎﻝ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ , ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱﺍﻳﻞ ﻭﺗﺒﺎﺭﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺁﻭﺭﻡ
ﺩﺳﺖ ﻣﺮﺍ ﺑﮕﻴﺮ ﻭﺩﺭّﻩ ﺑﻪ ﺩﺭّﻩ، ﻭﺍﺭﮔﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﺭﮔﻪ ﺑﺒﺮ،
ﺑﺒﺮ ﺑﻪﺁﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺷﻤﻴﻢ ﻋﻄﺮ ﺑﺎﺑﻮﻧﻪﻫﺎ ﮔﻢ ﺷﻮﻡ،
ﺑﺒﺮ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎﻳﻲﻛﻪ ﺗﺎ ﺗﻪِ ﺩﺷﺖ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ
ﺷﻘﺎﻳﻖﻫﺎﻱ ﻭﺣﺸﻲ ﺍﺳﺖ،
.
ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺗﺎ ﻧﻔﺲ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺪﻭﻡ ﻭ ﺑﺪﻭﻡ
ﺗﺎ ﺑﺮﺳﻢ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﻪ ﺍﺳﺖ، ﺁﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺁﺑﺸﺨﻮﺭﻛﺒﻜﺎﻥ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻭﻧﻴﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﭘﺪﺭﻡ ﺍﺳﺖ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ ﻛﻪ ﺍﺯﺳﻤﻔﻮﻧﻲﻣﺸﻚ ﻭ ﻣﻼﺭﻣﺎﺩﺭﻡ ﺳﺮﺷﺎﺭﺍﺳﺖ ...