سقوط در هزارتوی شکنجه

5 روش از شکنجه های قرون وسطی:

1.چهارچوب:در این روش، فرد را به یک چهارچوب چوبی می‌بستند و به تدریج با کشیدن طناب‌ها، اعضای بدن او را از هم جدا می‌کردند تا جایی که مفاصل در برود. این شکنجه برای گرفتن اعتراف یا اطلاعات بسیار مؤثر بود، زیرا درد غیرقابل تحملی را به فرد وارد می‌کرد.

2.صندلی بازجویی: صندلی‌ای که با میخ‌های تیز پوشیده شده بود. فرد را روی این صندلی می‌نشاندند و گاهی اوقات بدن او را با مشعل داغ می‌کردند تا درد و شکنجه را افزایش دهند. این روش بیشتر برای شکنجه‌های روانی و جسمی طولانی‌مدت به کار می‌رفت.

3.گردن‌بند خاردار: این وسیله چرخ‌مانندی بود که با تیغ‌های تیز پوشیده شده بود. فرد را مجبور می‌کردند تا این چرخ را بچرخاند و تیغ‌ها بدن او را زخمی می‌کردند. در برخی موارد، فرد را به چرخ می‌بستند و آن را به سمت بالا یا پایین حرکت می‌دادند تا درد بیشتری ایجاد شود.

4.آسیاب سگ: در این روش، فرد را در یک بشکه یا استوانه قرار می‌دادند که داخل آن با خار یا تیغ پوشیده شده بود. سپس بشکه را می‌چرخاندند و فرد در اثر خراش‌های مداوم دچار خونریزی شدید و درد می‌شد.

5.سوزاندن با اتو: از اتوهای داغ یا فلزات گداخته برای سوزاندن اعضای بدن فرد استفاده می‌شد. این شکنجه اغلب برای علامت‌گذاری مجرمان یا تنبیه آن‌ها به کار می‌رفت و باعث ایجاد درد شدید و زخم‌های عمیق می‌شد.