از بس که ملول از دل دیوانه ی خویشم

از بس که ملول از دل دیوانه ی خویشم
هم خسته ی بیگانه ، هم آزرده ی خویشم

این گریه مستانه ی من بی سببی نیست
ابر چمن تشنه و پژمرده ی خویشم