بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
انسان موجودی است که با همه هستی در ارتباط است. اگر توجه و تعلق او فقط حیات دنیا باشد، رشد و استعداد او زندانی شده و آن چه که باید بشود، نمیشود؛ مثل این است که بچه نهنگ را که آب واسع مانند دریا برای رشد لازم دارد در استخر پرورش دهند و باعث تلف شدن او شوند. انسان برای آن چه که باید بشود، نظرگاه وسیع و جهان بینی واقعی لازم دارد و حیات دنیا برای جولان فکری او کافی نیست.
تحوّلی که زیربنای آن برانسان شناسی صحیح استوار باشد هرگز به بنبست نمیرسد اما هرجا شالوده کار برشرایط عاجل و زود گذر قرار گرفت، کار به بن بست کشیده و از آن چه فرار میکردند به صورت خشنتر گرفتار میآیند. مثلاً اگر از دیکتاتوری فرار کنند، راه به بنبست رسیدنش این است که روی شرایط عمل نمایند و در نتیجه محصول کار دو باره دیکتاتوری خواهد شد!
یا اگر برای رفع اختلاف طبقاتی اقدامی برطبق شرایط انجام دهند، معنیِ به بنبست رسیدنش این است که اسم طبقات عوض میشود اما حقیقت آن به صورت حاکم و محکوم به قوت خود بلکه به شدت بیشتر باقی می ماند.
درتربیت اکر چیستی انسان مشخص شود، باعث می گردد که متناسب با آن دستورات لازم تربیتی درکانون خانواده رعایت گردد و خیلی از مسایل با شناخت درست انسان حل شود، اما اگر از ابتدا انسان که دست مایه کار است شناخته نگردد، کار تربیتِ کودک به بنبست می کشد و صفتی را که با آن مبارزه میکردند، جایش صفت مذموم دیگری میآید.
ربیت دقیقاً همسایه دیوار به دیوار انسانشناسی است؛ به این معنی که اگر کسی در انسانشناسی ذوق پیدا کرد، بلافاصله در مسأله تربیت صاحب نظر میشود.
انسانشناسی اصل علوم انسانی است وعلوم دیگر بر پایه انسان شناسی شکل میگیرند. امام راحل امتیاز علمای اسلام در مبارزه با دشمنان را انسان شناسی قوی آنان بر پایه وحی می دانست. بسیاری اوقات ایشان در سخنان خود اسلام و انسان را به هم عطف کرده و میفرموند: مشکل دشمنان ما این است که اسلام را نشناختهاند. کسی میتواند اسلام شناس شود که انسان شناس باشد.
تحلیل مسایل تاریخی و سیاسی با فرضیه دو مرحلهای : فرضیۀ دو مرحله ای بودن انسان، درحوزههای مختلف قابل تبین و تفسیر است. به عنوان مثال مسایل سیاسی و تاریخی با فرآیند دو مرحلهای تکامل انسان و وجود رویارویی دو پدیدۀ فطرت و طبیعت در نهاد او، راحت تر تحلیل می شوند. روسها هفتاد سال فکر میکردند که مافی الانسان تابع ما فی الشرایط است و انسان تابعی از شرایط بیرونی است. کتابهای جامعه شناسی آنان مالامال از انکار ذاتیات در انسان است.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
انسان موجودی است که با همه هستی در ارتباط است. اگر توجه و تعلق او فقط حیات دنیا باشد، رشد و استعداد او زندانی شده و آن چه که باید بشود، نمیشود؛ مثل این است که بچه نهنگ را که آب واسع مانند دریا برای رشد لازم دارد در استخر پرورش دهند و باعث تلف شدن او شوند. انسان برای آن چه که باید بشود، نظرگاه وسیع و جهان بینی واقعی لازم دارد و حیات دنیا برای جولان فکری او کافی نیست.
تحوّلی که زیربنای آن برانسان شناسی صحیح استوار باشد هرگز به بنبست نمیرسد اما هرجا شالوده کار برشرایط عاجل و زود گذر قرار گرفت، کار به بن بست کشیده و از آن چه فرار میکردند به صورت خشنتر گرفتار میآیند. مثلاً اگر از دیکتاتوری فرار کنند، راه به بنبست رسیدنش این است که روی شرایط عمل نمایند و در نتیجه محصول کار دو باره دیکتاتوری خواهد شد!
یا اگر برای رفع اختلاف طبقاتی اقدامی برطبق شرایط انجام دهند، معنیِ به بنبست رسیدنش این است که اسم طبقات عوض میشود اما حقیقت آن به صورت حاکم و محکوم به قوت خود بلکه به شدت بیشتر باقی می ماند.
درتربیت اکر چیستی انسان مشخص شود، باعث می گردد که متناسب با آن دستورات لازم تربیتی درکانون خانواده رعایت گردد و خیلی از مسایل با شناخت درست انسان حل شود، اما اگر از ابتدا انسان که دست مایه کار است شناخته نگردد، کار تربیتِ کودک به بنبست می کشد و صفتی را که با آن مبارزه میکردند، جایش صفت مذموم دیگری میآید.
ربیت دقیقاً همسایه دیوار به دیوار انسانشناسی است؛ به این معنی که اگر کسی در انسانشناسی ذوق پیدا کرد، بلافاصله در مسأله تربیت صاحب نظر میشود.
انسانشناسی اصل علوم انسانی است وعلوم دیگر بر پایه انسان شناسی شکل میگیرند. امام راحل امتیاز علمای اسلام در مبارزه با دشمنان را انسان شناسی قوی آنان بر پایه وحی می دانست. بسیاری اوقات ایشان در سخنان خود اسلام و انسان را به هم عطف کرده و میفرموند: مشکل دشمنان ما این است که اسلام را نشناختهاند. کسی میتواند اسلام شناس شود که انسان شناس باشد.
تحلیل مسایل تاریخی و سیاسی با فرضیه دو مرحلهای : فرضیۀ دو مرحله ای بودن انسان، درحوزههای مختلف قابل تبین و تفسیر است. به عنوان مثال مسایل سیاسی و تاریخی با فرآیند دو مرحلهای تکامل انسان و وجود رویارویی دو پدیدۀ فطرت و طبیعت در نهاد او، راحت تر تحلیل می شوند. روسها هفتاد سال فکر میکردند که مافی الانسان تابع ما فی الشرایط است و انسان تابعی از شرایط بیرونی است. کتابهای جامعه شناسی آنان مالامال از انکار ذاتیات در انسان است.(ادامه دارد...)
- ۲۹
- ۳۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط