از دوست عزیزی که این تصویر را از گلستان پروفایلش ا

از دوست عزیزی که این تصویر را از گلستان پروفایلش انتخاب کرده ام پوزش می طلبم . و
از دوست عزیزی بنام آرزو که مرا وادار به سرودن
چنین شعری کرد , به معنی گسترده کلمه ممنونم .


((( آرزو )))

مادرا دامانِ تو , دارالقرارِ آرزو .
لاله زارِ عشقِ تو , اوجِ بهارِ آرزو .

پا به پا بردی مرا , تا کودکی پویا شدم .
بر سرِ نخلِ امیدی : برگ و بارِ آرزو .

بر زبانم , واژه ها را یک به یک کردی عطا .
تا شدی از لطفِ حق : آموزگارِ آرزو .

در میانِ راهِ نا هموارِ گیتی , بی امان .
یاری و هم یاوری , هم غمگسارِ آرزو .

* جنّت و مینو , به زیرِ پایِ تو مأوا گرفت .
جای پایِ تو بُوَد , در انتظارِِ آرزو .

دستهایت , قلّه یِ ایمان و آمال و امید .
خاکِ پایت , توتیا در انحصارِ آرزو .

مادری امّا فرشته , خانه ات رویِ زمین .
گلعذاری , گلعذاری , گلعذارِ آرزو .

ای عظیم : انوارِ این گوهر بُوَد تا روزِ حشر .
برتر از شمس و قمر , در شامِ تارِ آرزو .

عشقِ فرزندان به مادر , عشقِ مادر همچنین .
هدیه ایست از رحمتِ بنیانگذارِ آرزو .
=================÷=
شعر از عبدالعظیم عربی = خوزستان .