ﺁﻧﻪ!

ﺁﻧﻪ!
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻏﺮﯾﺒﺎﻧﻪ ﯼ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﺖ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮔﺬﺷﺖ
ﻭﻗﺘﯽ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﻣﻪ ﺁﻟﻮﺩ
ﺍﻧﺪﻭﻩ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺒﻬﻢ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺍﺕ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﯼ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﺖ
ﺁﯾﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺠﻮﻡ ﺩﺭﺩ ﻫﺎ ﻭ ﻏﻢ ﻫﺎﯾﺖ
ﻭ ﺩﺭ ﮔﯿﺮﻭ ﺩﺍﺭ ﻣﻼﻝ ﺁﻭﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺕ
ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺯﻻﻟﯽ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﯼ ﻧﻘﺮﻩ ﺍﯼ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ؟
ﺁﻧﻪ!
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ ﺗﺎ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﭘﻨﺠﻪ ﯼ ﻃﻼﯾﯽ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﺑﺴﭙﺎﺭﯼ
ﻭ ﺩﺭ ﺁﺑﯽ ﺑﯿﮑﺮﺍﻥ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﺭﺁﯾﯽ
ﻭ ﺍﯾﻨﮏ ﺁﻧﻪ! ﺷﮑﻔﺘﻦ ﻭ ﺳﺒﺰ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺗﻮﺳﺖ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺗﻮ …