ﺩﺍﺭﺩ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺻﺪ ﻏﻢ ﻭ ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ

ﺩﺍﺭﺩ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺻﺪ ﻏﻢ ﻭ ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺻﺪ ﻏﻢ ﻭ ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺍﯾﻦ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺷﻤﺎ ﺟﺰ ﺩﻝ ﺁﻭﺍﺭﻩ ﯼ ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ
ﺁﻥ ﮐﺲ ﮐﻪ ﻏﻤﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺁﻥ ﺑﻪ ﮐﻪ ﺯ ﮐﻨﺞ ﻗﻔﺲ ﺁﺯﺍﺩ ﻧﮕﺮﺩﺩ
ﻣﺮﻏﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﮔﻠﺰﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻣﺎﯾﯿﻢ ﻭ ﺗﻨﯽ ﺳﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺁﺳﻮﺩﮔﯽ ﺍﺵ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﺎﯾﯿﻢ ﻭ ﺩﻟﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﻟﺪﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻧﺎﻟﯿﺪﻥ ﻣﺮﻏﺎﻥ ﭼﻤﻦ ﺧﻮﺵ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ
ﺫﻭﻕ ﺳﺨﻦ ﻣﺮﻍ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻏﻢ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻧﻨﺸﺴﺘﻪ ﺯ ﺩﻝ ﺭﻓﺖ ﭼﻮ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﮐﺎﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺍﯼ ﭘﯿﺮﻫﻦ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺑﺰﻥ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺮ ﺍﻋﻀﺎﺵ
ﮐﺎﻥ ﺧﺮﻣﻦ ﮔﻞ ﻃﺎﻗﺖ ﺁﺯﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ

ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﻔﺖ