༺⃟•‌ུྃ

༺⃟•‌ུྃ
در واقع تمام آدم‌ها نسبت به زمان خوش‌بین هستند.

همه ما فکر می‌کنیم هنوز به اندازه کافی زمان داریم تا با دیگران یک سری کارها را انجام دهیم و به آن‌ها چیزهایی را که می‌خواهیم و باید، بگوییم.

و بعد ناگهان اتفاقی می‌افتد که باعث می‌شود بایستیم و به کلماتی مثل «اگر» و «ای کاش» فکر کنیم.