همیشه هم بدترین اتفاقِ زندگی "از دست دادن" نیست، گاهی "به

همیشه هم بدترین اتفاقِ زندگی "از دست دادن" نیست، گاهی "به زور به دست آوردنه"...
اینکه برای سوار شدن قایقی که مالِ تو نیست دست و پا بزنی، تورو به قایق نمیرسونه؛ بلکه باعث میشه خیلی زود غرق بشی...
میخوام اعتراف کنم که تمومِ این مدّت اشتباه کردم. اون‌روزی که گفتی دیگه برنمیگردی، باید میدونستم اینبار سر حرفت می‌مونی. که هرچقدر من خودمو کوچیک کنم، سایه‌ی غرور تو بزرگ‌تر میشه. که تا وقتی از "بودنم" مطمئنت کنم، نگرانِ نبودنم نمیشی...
خیال میکردی من همون گزینه‌ی همیشه روی میزم؛ آماده برای انتخاب شدن... اما نفهمیدی که من دلم میخواست اونقدر جلو چشمت باشم تا توو چشمای کسی غیر خودت جا نشم.
امروز اگه میبینی دارم میرم، معنیش این نیست که ازت دست کشیدم یا دیگه دوسِت ندارم!
میرم چون یاد گرفتم برای چیزی که مال من نیست پاهامو نکوبم زمین. چون توو یه دل، دو تا عشق جا نمیشن. چون فهمیدم تو به من برنمیگردی.
ما همسفرهای خوبی نبودیم؛ یعنی اگه بودیم هم، من یادم نمیاد... الان فقط میخوام تا خود ساحل، تنهایی شنا کنم. آخه یه وقتایی به زور به دست آوردن، بدترین اتفاقِ زندگیه...