پیش تو سپردم، دل و دین و خیالم

پیش تو سپردم، دل و دین و خیالم
ای چشم تو سَرمنشاء رویایِ محالم
در سایه نهان است، غمی کهنه ولیکن
تا خندهٔ تو هست ، چه باک از غمِ عالم!