آذربایجان غربی
آذربایجان غربی
استان آذربایجان غربی به دلیل در برگرفتن دو قوم بزرگ آذری و کرد و هم چنین ایلها و عشایر متعدد دارای انواع مختلف لباسهای محلی است. با گسترش شهر نشینی و صنعتی شدن جوامع مختلف استفاده از لباسهای محلی کم کم منسوخ شده ولی هنوز هم در شهرهای کوچک و روستاها از لباسهای سنتی استفاده میشود. ایلات و عشایر در این استان پایبندترین افراد نسبت به استفاده ار لباسهای سنتی هستند.
لباس بانوان عشایری از پارچههای زیبا و رنگارنگ تهیه میشود که پیراهن گل دار و بلندی که آنها میپوشند به نام کراس شهرت دارد. این پیراهنها بلند، پرچین و گشاد است و معمولا از جنس پارچههای مرغوب تهیه میشود. زنان عشایری از جلیقه ای روی پیراهن گل دار خود استفاده میکنند که به الک مشهور است و دارای رنگهای زنده و شادی است و زیورآلاتی به آن دوخته شده است. بانوان عشایری از نوعی شال کمر روی پیراهنهای خود استفاده میکنند که به پشت بند مشهور است. آنها شلوارهای رنگارنگی را که بلند تا مچ پا است میپوشند که به درپا شهرت دارد و نوعی دستمال سر دارند که شلمه نام دارد. در برخی ایلهای این استان زنان کلاهی بر سر میگذارند که به تاس کلا مشهور است و دور تا دور آن ریشههای رنگی دارند.
مردان ایلاتی نیز از نوعی زیرشلواری استفاده میکنند که درپا نام دارد و از پارچه سفید تهیه میشود. آنها نوعی شلوار از روی درپا میپوشند که به شاله کیل معروف است و از زانو تا مچ پا تنگ است و چاکی دارد که دکمه میخورد. پیراهن مردانه آنها به کراس شهرت دارد و ستر نیز یک نوع کت پشمی مردانه است که در زمستانها استفاده میشود. آنها دستمال سیاه ریشه داری به دور کمر خود میبندند که به نام پوشی معروف است.
قوم کرد نیز در این استان معمولا از لباسهای محلی خود استفاده میکنند.
استان آذربایجان غربی به دلیل در برگرفتن دو قوم بزرگ آذری و کرد و هم چنین ایلها و عشایر متعدد دارای انواع مختلف لباسهای محلی است. با گسترش شهر نشینی و صنعتی شدن جوامع مختلف استفاده از لباسهای محلی کم کم منسوخ شده ولی هنوز هم در شهرهای کوچک و روستاها از لباسهای سنتی استفاده میشود. ایلات و عشایر در این استان پایبندترین افراد نسبت به استفاده ار لباسهای سنتی هستند.
لباس بانوان عشایری از پارچههای زیبا و رنگارنگ تهیه میشود که پیراهن گل دار و بلندی که آنها میپوشند به نام کراس شهرت دارد. این پیراهنها بلند، پرچین و گشاد است و معمولا از جنس پارچههای مرغوب تهیه میشود. زنان عشایری از جلیقه ای روی پیراهن گل دار خود استفاده میکنند که به الک مشهور است و دارای رنگهای زنده و شادی است و زیورآلاتی به آن دوخته شده است. بانوان عشایری از نوعی شال کمر روی پیراهنهای خود استفاده میکنند که به پشت بند مشهور است. آنها شلوارهای رنگارنگی را که بلند تا مچ پا است میپوشند که به درپا شهرت دارد و نوعی دستمال سر دارند که شلمه نام دارد. در برخی ایلهای این استان زنان کلاهی بر سر میگذارند که به تاس کلا مشهور است و دور تا دور آن ریشههای رنگی دارند.
مردان ایلاتی نیز از نوعی زیرشلواری استفاده میکنند که درپا نام دارد و از پارچه سفید تهیه میشود. آنها نوعی شلوار از روی درپا میپوشند که به شاله کیل معروف است و از زانو تا مچ پا تنگ است و چاکی دارد که دکمه میخورد. پیراهن مردانه آنها به کراس شهرت دارد و ستر نیز یک نوع کت پشمی مردانه است که در زمستانها استفاده میشود. آنها دستمال سیاه ریشه داری به دور کمر خود میبندند که به نام پوشی معروف است.
قوم کرد نیز در این استان معمولا از لباسهای محلی خود استفاده میکنند.
- ۱.۷k
- ۰۵ شهریور ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط