از جمادی مُـردم و نامی شدم

از جمادی مُـردم و نامی شدم
وز نما مردم به حیوان بر زدم
مـردم از حـیوانی و آدم شـدم
پس چه ترسم کی ز مردن کم شدم
حـملـه دیـگر بـمیـرم از بـشـر
تـا بـر آرم از ملائـک پـرّ و سـر
وز ملک هم بایدم جستن ز جـو
کُـلّ شِیئٍ هالـک الّا وَجـهَـهُ
پس عدم گردم عدم چون ارغنون
گـویـدم انّـا الـیـه راجـعـون

حضرت مولانا