شاه شــطرنج منی با رخ مـاهت چکنم؟

شاه شــطرنج منی با رخ مـاهت چکنم؟
با سپید دل وچشمان سیاهت چـــکنم؟

تا ابد در دلــی و گاه به گاهی دیـــده
با دل و دیده و این گاه به گاهت چکـنم؟

پادشاهی به جمال و رخ و اوصــاف کمال
من و یک عالمه اوصاف سپاهت چـــکنم؟

عالمی خـاطر چشمان تو را می خـواهند
من و یک لشکری از خاطره خواهت چکنم؟

بزم خورشیدی و کس طاقت رخسارت نیست
در سحر با طپش صبح پـگاهت چه کــنم؟

در کلاس ادبت ســائل جامی غـــزلیم
جز تــمنا به صف درگه شاهت چه کــنم؟

دل به دریا زدگان بـــیم ز طـوفان دارند
صخره سان ،گر نکنم تکیه پـناهت چکنم؟

یوسـفم دامن صحرا هـمه گرگ آلود است
گر پناهم نشود گوشه ی چاهت چـــکنم؟

روزها رفته و در فاصــله هایت قرنی است
من واین روز وشب وهفته و ماهت چه کنم؟؟

جامی از چـشمه وصل تو بهشت است ولی
دوزخــــم با عــطش بار گـناهت چکنم؟

رخ مــهـتاب تو در آ یــــنه ی مــاه افـتاد
با چنین جــــلوه بیایم سر راهت چه کنم؟