تمرکیده بودم به تنهاییه خویش

تمرکیده بودم به تنهاییه خویش
مـــرا #تــــو به اغوای بیراهه بردی
به دریاچه ی خمـــر خالص کشاندی
و در مستی چشم من غوطه خوردی
بدون ســلامی خزیدی کنارم
ولم کن......

کجا من...

کجا عشق...

سکوتم رضا نیست پس چشم بردار
میان همه لاعلاجان
چرا عشق....

#بهار