زن که باشی

زن که باشی
درباره ات قضاوت می کنند؛درباره لبخندی که بی ریا نثار هر احمقی کردی...
درباره زیبایی ات که دست خودت نبوده و نیست...
درباره ی تارهای مویت که بی خیال از نگاه شک آلوده ی احمق ها از روسری بیرون ریخته اند...
درباره ی روحت،جسمت،درباره ی تو و زن بودنت،عشقت،همسرت قضاوت می کنند...
تو نترس
و
زن بمان
احمق ها، همیشه زیادند
نترس از تهمت دیوانه های شهر که اگر بترسی
رفته رفته زن مرد نما میشوی...
"فروغ فرخزاد"