زن که باشی؛

زن که باشی؛

درباره ات قضاوت میکنند.

درباره لبخندت که بی ریا نثار هر احمقی کردی.
درباره زیبایی ات که دست خودت نبوده و نیست.

درباره تارهای مویت،که بی خیال از نگاه شک آلوده ی احمقها
از روسری بیرون ریخته اند.

درباره روحت،جسمت
درباره تو و زن بودنت،عشقت،همسرت،
قضاوت می کنند.

تونترس و زن بمان.
احمق ها همیشه زیادند.

نترس از تهمت دیوانه های شهر،که اگر بترسی،
رفته رفته، زن مرد نما میشوی......