ات با چشمای خیس به جیمین نگاه کرد.

ات با چشمای خیس به جیمین نگاه کرد.

ـ دیگه نمی‌تونم بهت اعتماد کنم...

جیمین یک قدم به سمتش برداشت.
ـ ات، خواهش می‌کنم...

ـ نزدیکم نیا!

همون لحظه مرد خندید و گفت:
ـ حالا که همه‌چی تموم شده، وقتشه حقیقت آخر رو هم بدونی!

ات با تعجب نگاهش کرد.
ـ چه حقیقتی؟

مرد به جیمین اشاره کرد.

ـ پدرت نمرده، ات!

ات خشکش زد.

ـ چی گفتی؟!

جیمین با عصبانیت فریاد زد:
ـ خفه شو!

مرد لبخند زد.
ـ پدرت زنده‌ست... و کسی که این همه سال زندانیش کرده، خودِ پارک جیمینه!

ات با وحشت به جیمین نگاه کرد.

ـ جیمین... بگو دروغه!

جیمین سرش رو پایین انداخت.

و همین سکوت کافی بود تا دنیای ات فرو بریزه... 🖤