گل را اگر این لطف و ظرافت که تو داری：بخشند شود قاتل, مرغا

گل را اگر این لطف و ظرافت که تو داری：بخشند شود قاتل, مرغان بهاری.



آنکس که ترا بیند و در سجده نیفتد：کمتر ز, حماریست که بندند به گاری.



یکبار گذر کن به همه عمر به مسجد：تا شیخ شود مست از آن چشم خماری.





من عیب نبینم مگر از چشم و دل, خویش：دل بردی و چشمم شده چون چشمه, جاری.



والله شهادت دهم امروز و قیامت：من عشق تو دارم تو چو خود،هیچ نداری.



یکبار چه میشد به سحرگاه, شبی تار：من تار زنم تا که تو،آواز برآری.




چون شمع بسوزیم و سراییم غم, عشق：هم اشک بریزیم و بمیریم به زاری.




ای شیخ مزن طعنه به احوال, پریشان：دل نیست چو منبر که بر آن ،پای گذاری.




**تاجرلهم**