در ره عشقت ای صنم شیفته بلا منم

در ره عشقت ای صنم شیفته بلا منم
چند مغایرت کنی,با غمت آشنا منم
پرده بروی بسته ای,زلف بهم شکسته ای
از همه خلق رسته ای از همگان جدا منم
نور تویی تتق تویی ماه تویی افق تویی
خوان مرا فنق تویی شاخه هندوا منم
شیر تویی شکر تویی شاخه تویی ثمر تویی
شمس تویی قمر تویی ذره منم هبا منم
نخل تویی رطب تویی لعبت نوش لب تویی
خواجه با ادب تویی بنده بی حیا منم
کعبه تویی صنم تویی دیر تویی حرم تویی
دلبر محترم تویی عاشق بی نوا منم
من زیم تو نیم هم نی ز کن و ز بیش هم
شاهد شوخ دلبرا گفت بسوی,من بیا
رسته ز کبر و ریا مظهر کبریا منم
طاهره خاکپای تو مست می لقای تو
منتظر عطایی تو معترف خطا منم