وقتے انسان براے اولین بار

وقتے انسان براے اولین بار
نارگیل سفت را برداشت،

هرگز فکر نمےکرد
میان قالب قهوه ای رنگ آن،
شیره اے خوش طعم و بو
و جسمے سفید و پر خاصیت باشد...!

براے" باز کردن اندیشه"
خود را باید "شکست"...
عقاید و باورهاے خود را،
احساس خود را.

باید روزنه هاے "نو" را باز کرد
تا از قالب کهن و بےمنطق و عادتے محیط گریخت...!

هیچ گاه مانند یڪ نارگیل بسته نمان

"با ذهنے نو، جهانے نو بساز"

چقدر زیبا مےتوان زندگے کرد
وقتے مےتوان "معمار زندگے" خود بود.